ierwsze wzmianki o Ujeździe pojawiają się w źródłach pisanych w 1283 roku, kiedy to wieś stała się ośrodkiem prywatnego majątku. Na początku XV wieku Ujazd należał do Piotra Tłuka ze Strykowa, który prawdopodobnie był fundatorem obronnego założenia, określanego w źródłach z lat 1474-1476 jako ""castrum"".
O wyglądzie gotyckiego zamku niewiele wiadomo. Usytuowany w dolinie rzeki Czarnej i otoczony jej wodami, prawdopodobnie był to niewielki zamek rycerski o regularnym obwodzie murów i domu mieszkalnym przy jednej z kurtyn. Badania archeologiczne prowadzone w latach 2003 i 2004 pod kierunkiem Leszka Kajzera odsłoniły fundamenty średniowiecznego zamku i pozwoliły zbadać jego rozplanowanie. Założenie miało czworoboczny kształt o powierzchni około 1000 m². W północno-zachodnim
fot. JAPCOK, VII 2004
narożu znajdowała się wieża, a przy kurtynie północnej trzykondygnacyjny dom mieszkalny. Zamek zajmował teren na północ od obecnego dworu, a jego mur południowy został wykorzystany podczas budowy nowożytnej siedziby Denhoffów, stając się częścią jej ściany północnej.
W latach 70. XV wieku Piotr Dunin rozbudował średniowieczne założenie Strykowskich, przekształcając je w największy obszarowo prywatny zamek w regionie.
W pierwszej połowie XVII wieku Kasper Denhoff, wykorzystując częściowo mury średniowiecznej warowni, wzniósł wczesnobarokowy pałac.
Od końca XVIII wieku Ujazd przeszedł w ręce rodziny Ostrowskich. Tomasz Ostrowski w 1812 roku wybudował drewniany pałac na miejscu ruin poprzedniego. Jego syn, Antoni Ostrowski, wzniósł w latach 1882-1886 istniejący do dziś neogotycki dwór murowany.
Po II wojnie światowej majątek Ostrowskich został przejęty przez Skarb Państwa. Pałac stał się częścią PGR, co doprowadziło do jego dewastacji. W 1957 roku obiekt przekazano Związkowi Harcerstwa Polskiego, który prowadził
fot. JAPCOK, VII 2004
tu ośrodek szkoleniowy do 2001 roku. Po wielu perypetiach związanych ze sprzedażą, budynek został wyremontowany.
Jedyną zachowaną naziemną częścią zamku gotyckiego jest mur z kamienia i cegły o długości około 12 i wysokości 3 metrów, wtopiony we frontową ścianę obecnego dworu. Fragmenty muru są widoczne dzięki wycięciom w tynku. Dwór oraz otaczający go park zostały odnowione.