uiny zamku w Radosnie znajdują się na bezimiennym wzniesieniu, na wysokości około 770 m n.p.m., w Górach Suchych. Pierwsze wzmianki o zamku pochodzą z pierwszej połowy XIV wieku, choć przypuszcza się, że został wzniesiony już pod koniec XIII wieku. Za fundatora uważa się księcia świdnicko-jaworskiego Bolka I. Zamek miał pełnić funkcję obronną, strzegąc pogranicza księstwa świdnicko-jaworskiego z Czechami.
Pierwotnie zbudowany z kamienia, na planie regularnym z wieżą, prawdopodobnie tylko wieża była kamienna, a dziedziniec otaczały fortyfikacje drewniane. Jeszcze w pierwszej połowie XIV wieku dziedziniec został otoczony murem kamiennym, w którym znajdowała się brama. W 1355 roku zamek zdobył król czeski Karol IV, który następnie sprzedał go Herskowi z Rozdziałowicz za 3200 kop groszy praskich.
W 1368 roku, po śmierci Bolka II, zamek wraz z całym księstwem odziedziczyła wdowa po nim, Agnieszka. Od następnego roku burgrabią na zamku był Przecław z Pogorzeli. Po 1392 roku zamek należał do Korony Czeskiej. Istnieje możliwość, że w czasie wojen husyckich został zajęty przez powstańców i służył im jako baza.
W końcu XV wieku zamek stał się siedzibą rycerzy-rozbójników. W 1443 roku został częściowo zburzony podczas jednej z wypraw odwetowych wrocławskich mieszczan. Zamek został
Mur budynku mieszkalnego, fot. ZeroJeden, VIII 2003
jednak odbudowany przed 1466 rokiem przez braci Hansa i Nikolausa von Schellendorf. Ostatecznie w 1497 roku, na rozkaz króla czeskiego Władysława Jagiellończyka, został zdobyty i rozebrany.
Do czasów współczesnych zachowały się resztki wieży o wysokości około 12 metrów oraz fragmenty muru obwodowego, a także fundamenty budynku mieszkalnego. Wejście do wieży znajdowało się 4 metry ponad podstawą. Na wzgórzu przekopano dwa równoległe rowy.