zmianka z 1369 roku wspomina o istniejącym w Radoszycach dworze królewskim, prawdopodobnie drewnianym, zlokalizowanym przy późniejszym rynku miejskim. Dwór ten został opuszczony i rozebrany pod koniec XIV wieku w związku z budową nowej, murowanej siedziby z inicjatywy króla Władysława Jagiełły.
Zamek w Radoszycach powstał na północ od osady, wśród mokradeł, na niewielkim piaszczystym wzniesieniu zwanym „wyspą miejską”. Głównym budynkiem założenia był gotycki dom wzniesiony
Widok z lotu ptaka, fot. ZeroJeden, V 2020
z cegły na kamiennym fundamencie, o planie prostokąta o wymiarach 10,8 x 32,5 metra. Budynek był podpiwniczony i dwukondygnacyjny, z sześcioma izbami i dwiema dużymi salami o wymiarach 8,5 x 10,5 metra każda. Inwentarze wspominają o kaplicy na piętrze i „salce na kształt wieży” ponad nią, co może sugerować istnienie niewielkiej wieżyczki w narożniku południowo-zachodnim. Pozostałe zabudowania miały charakter gospodarczy i były drewniane.
Całość otaczał drewniany parkan. Dodatkowym elementem obronnym była nawodniona fosa w kształcie rogala, o długości 40 metrów, szerokości 9 metrów i głębokości około 1,5 metra.
Król Władysław Jagiełło często gościł w zamku podczas podróży po kraju. Jego następcy przebywali w Radoszycach sporadycznie. Ostatnim królem, który odwiedził zamek, był Zygmunt August. Następnie zamek przekształcono w folwark, który stał się siedzibą starostwa radoszyckiego. W latach 1768-1789 mocno zniszczony dom zamkowy został częściowo rozebrany.
Jedyną zachowaną pozostałością po zamku
Widok z lotu ptaka, fot. ZeroJeden, V 2020
jest tzw. Winiarnia, będąca skrajną zachodnią częścią gotyckiego domu. Obecna długość budynku wyznacza szerokość pierwotnej ściany szczytowej. Obecnie na terenie dawnego zamku znajdują się budynki dawnego nadleśnictwa i dworu.
Włącz 3D
mianka 
