zmianka z 1369 roku wspomina o istniejącym w Radoszycach dworze królewskim, prawdopodobnie drewnianym, zlokalizowanym przy późniejszym rynku miejskim. Dwór ten został opuszczony i rozebrany pod koniec XIV wieku w związku z budową nowej, murowanej siedziby z inicjatywy króla Władysława Jagiełły.
Zamek w Radoszycach powstał na północ od osady, wśród mokradeł, na niewielkim piaszczystym wzniesieniu zwanym „wyspą miejską”. Głównym budynkiem założenia był gotycki dom wzniesiony z cegły na kamiennym fundamencie, o planie prostokąta o wymiarach 10,8 x 32,5 metra. Budynek był podpiwniczony i dwukondygnacyjny, z sześcioma izbami i dwiema dużymi salami o wymiarach 8,5 x 10,5 metra każda. Inwentarze wspominają o kaplicy na piętrze i
Widok z lotu ptaka, fot. ZeroJeden, V 2020
„salce na kształt wieży” ponad nią, co może sugerować istnienie niewielkiej wieżyczki w narożniku południowo-zachodnim. Pozostałe zabudowania miały charakter gospodarczy i były drewniane.
Całość otaczał drewniany parkan. Dodatkowym elementem obronnym była nawodniona fosa w kształcie rogala, o długości 40 metrów, szerokości 9 metrów i głębokości około 1,5 metra.
Król Władysław Jagiełło często gościł w zamku podczas podróży po kraju. Jego następcy przebywali w Radoszycach sporadycznie. Ostatnim królem, który odwiedził zamek, był Zygmunt August. Następnie zamek przekształcono w folwark, który stał się siedzibą starostwa radoszyckiego. W latach 1768-1789 mocno zniszczony dom zamkowy został częściowo rozebrany.
Jedyną zachowaną pozostałością po zamku jest tzw. Winiarnia, będąca skrajną zachodnią częścią gotyckiego domu. Obecna długość budynku wyznacza szerokość pierwotnej ściany szczytowej. Obecnie na terenie dawnego zamku znajdują się budynki dawnego nadleśnictwa i dworu.
Włącz 3D
mianka 
