Sobocie, w murach neogotyckiego dworu Zawiszów, zachowały się relikty starszego założenia. W 1985 roku, podczas badań, odkryto pozostałości sześciobocznej wieży o gotyckim układzie cegły. Początkowo, pozostałości traktowano jako fragment renesansowego dworu szlacheckiego rodu Sobockich.
Obecne badania wskazują, że część reliktów sięga średniowiecza i dotyczy zamku warownego wzniesionego w połowie XV wieku. Fundatorem budowli był prawdopodobnie Tomasz Doliwita Sobocki, kasztelan łęczycki. Pierwotna forma zamku mogła ograniczać się do wzniesionej na kopcu wieży mieszkalnej, otoczonej głębokim wykopem lub fosą. Bryła wieży miała sześć ścian o boku około 4,5 metra i była zbudowana z cegły w wątku gotyckim, opięta narożnymi przyporami.
W drugiej kwarcie XVI
Zdjęcie lotnicze, fot. ZeroJeden, X 2018
wieku, na bazie gotyckiej budowli powstał murowany dwór obronny. Fundatorami nowego założenia byli Tomasz lub Brycjusz Soboccy. Tomasz, podkomorzy łęczycki od 1542 i kasztelan gostyński od 1546, ufundował we wsi kościół parafialny pod wezwaniem św. Piotra i Pawła. W fasadę południową wbudowano okrągłą basztę. Brycjusz zaś wyposażył kościół w renesansowe nagrobki rodowe dłuta Santi Gucciego.
Niespełna sto pięćdziesiąt lat później, dwór określany mianem ""skarbnicy murowanej"" był już opuszczony. W 1744 roku dobra sobockie nabył Wincenty Zawisza, łowczy łęczycki i szambelan króla Stanisława Augusta Poniatowskiego.
Następnie przeszły one na własność jego syna Cypriana, a później - wnuka Artura. Artur Zawisza, urodzony w 1809 roku, brał udział w powstaniu listopadowym i został stracony w 1833 roku za działalność patriotyczną. Skonfiskowany majątek Artura wykupił jego brat August Zawisza, który na fundamentach starej budowli wzniósł neogotycki pałacyk z ośmioboczną wieżą, zwieńczoną krenelażem.
W
fot. ZeroJeden, II 2007
1890 roku obiekt nabył Artur Stokowski, który założył w jego otoczeniu park krajobrazowy w stylu angielskim. Po Stokowskich, w 1927 roku majątek zakupili Wiktoria i Bogna Przegalińscy z przeznaczeniem na hodowlę koni angloarabskich.
Po drugiej wojnie światowej dobra rozparcelowano, a pałacyk przekształcono w wielorodzinny budynek mieszkalny. Do dziś zachowały się fragmenty murów gotyckiego zamku, skryte w bryle neogotyckiego pałacu, które są niedostępne dla obserwatorów. Budynek jest częściowo otoczony przez fosę. Okala go 4-hektarowy park z drzewostanem. Od kilku lat obiekt jest własnością prywatną i stoi opuszczony.