amek w Czarnem, położony nad rzeką Czernicą (dawniej Czarną), został wzniesiony przez Krzyżaków w latach 1395-1403. Gotycka budowla, usytuowana na planie zbliżonym do trapezu, miała pełnić funkcję strażnicy na zachodniej granicy komturii człuchowskiej, strzegąc rubieży państwa zakonnego i kontrolując strategiczny szlak łączący Pomorze Zachodnie z Pomorzem Gdańskim. Zamek otoczony był murem obwodowym z miejscowego kamienia, a wewnętrzną zabudowę stanowił dom mieszkalny
Zamek na zdjęciu lotniczym, fot. ZeroJeden, IV 2023
przylegający do muru oraz wieża w południowym narożniku. Wjazd prowadził prawdopodobnie od południowego wschodu i miał formę wieży bramnej. Całość otaczała nawodniona fosa i być może ziemne wały.
Po wojnie polsko-krzyżackiej w 1410 roku zamek wraz z miastem został nadany przez króla Władysława Jagiełłę księciu pomorskiemu Bogusławowi VIII, jednak wkrótce powrócił w posiadanie Zakonu. W 1454 roku, podczas wojny trzynastoletniej, zamek zdobyli Polacy, a król Kazimierz Jagiellończyk przekazał go księciu słupskiemu Erykowi II. Komendant załogi, Konrad Massow, nie zdołał jednak obronić zamku przed odwetem krzyżackim, który zdobył i splądrował Czarne, a Massow przypłacił to życiem. Po zakończeniu wojny trzynastoletniej w 1466 roku, na mocy II pokoju toruńskiego, Czarne zostało przyłączone do Polski i stało się siedzibą starostwa.
W XVI wieku starostwo zostało przekazane Konarskim. Z ich inicjatywy zamek został rozbudowany i powiększony w kierunku północnym. Powstał nowy budynek mieszkalny, a przy murze północnym
Zamek na zdjęciu lotniczym, fot. ZeroJeden, IV 2023
wzniesiono wieżę, być może mającą formę bastei.
W 1659 roku, podczas ""potopu"", Czarne zostało zniszczone przez oddziały szwedzkie. Po pierwszym rozbiorze Polski w 1772 roku Czarne znalazło się w zaborze pruskim, a zamek, tracąc znaczenie militarne, zaczął podupadać. W 1830 roku władze pruskie nakazały rozbiórkę zamkowych ruin. W połowie XIX wieku na zamkowym wzgórzu wzniesiono pałac w stylu neogotyckim, którego budowa i późniejszy remont doprowadziły do zniszczenia reliktów zamkowych.
Do czasów współczesnych zachowały się jedynie skromne pozostałości po zamku w Czarnem. Widoczne są fundamentowe partie murów obwodowych (z wyjątkiem kurtyny północnej) oraz pozostałość wieży w południowym narożniku, wzniesiona z kamienia i cegły, cylindryczna z zewnątrz i kwadratowa wewnątrz. Wokół murów od strony wschodniej i południowej dostrzegalne są zarysy fosy.