oczątki osady Czarne sięgają XIII wieku, a pierwsze wzmianki pisemne pochodzą z 1305 roku. Pierwotnie osada stanowiła własność książęcą. W 1384 roku księżna Agnieszka, wdowa po księciu świdnickim Bolku II Małym, podarowała wieś z prawem dziedziczenia rycerzowi Gotsche II Schoffowi.
W 1534 roku, po śmierci Caspara I Schoffa, założyciela karpnickiej linii rodu, jego majątek został podzielony między pięciu synów. Czarne przypadło najstarszemu synowi, Watzlawowi zwanemu Starszym, który rozpoczął budowę dworu, mającego być jego rodową siedzibą. Budowla wzniesiona została na planie prostokąta o wymiarach 29x30 metrów i otoczona kamiennym murem oraz nawodnioną fosą. Wzdłuż południowego muru wzniesiono jednopiętrowy dom mieszkalny o wymiarach 14x30 metrów. W południowej
fot. ZeroJeden, IX 2001
kurtynie umieszczono bramę, będącą basztą łupinową, otwartą od strony dziedzińca, wysuniętą przed lico muru i zbudowaną na planie kwadratu. Później budynek bramny nadbudowano i przedłużono w kierunku południowo-wschodnim, tworząc krótkie skrzydło wschodnie.
W 1559 roku syn Watzlawa, Caspar, rozbudował rodową siedzibę, tworząc czteroskrzydłowe założenie z wewnętrznym dziedzińcem. Wyburzono dom mieszkalny, a nowy wzniesiono po zewnętrznej stronie południowego muru obwodowego. Na jego zachodnim krańcu usytuowano wieżę. Pozostałe trzy dwukondygnacyjne skrzydła zbudowano po wewnętrznej stronie murów obwodowych, zmniejszając rozmiar wewnętrznego dziedzińca do 11x14 metrów. Dziedziniec na poziomie piętra obiegał ganek wsparty na drewnianych słupach. Pierwotne bramne skrzydło wschodnie przedłużono w kierunku północnym, tworząc w połączeniu z nowym skrzydłem układ dwutraktowy. Zmieniono również usytuowanie bramy, umieszczając nowy wjazd, ozdobiony renesansowym portalem, w skrzydle południowym. Zamek służył pierwotnie jako dwór myśliwski.
Gałąź czarnieńska rodu Schoff wymarła w 1594 roku, a siedziba w Czarnem przypadła dalszej rodzinie, która posiadała ją do 1601 roku. Kolejnym właścicielem został Friedrich von Nimptsch. Jego wnuk Ernst w 1679 roku sprzedał wieś wraz z dworem miastu Jelenia Góra. Majątek pozostał w posiadaniu władz miejskich do 1945 roku. W tym okresie obiekt nie uległ większym przeobrażeniom. Jedyną zmianą było wyburzenie dawnego wschodniego skrzydła bramnego po pożarze w 1883 roku. Zamek był rozbudowywany w latach 1623 i
fot. ZeroJeden, IX 2001
1718.
Po II wojnie światowej w murach zamku ulokowano siedzibę PGR, co doprowadziło do jego dewastacji. W 1892 roku zamek został przebudowany. Składa się z dwu- i trzykondygnacyjnych jednotraktowych skrzydeł, otaczających czworoboczny dziedziniec. Na narożnikach znajdują się wieżyczki z klatkami schodowymi.
W 1991 roku miasto przekazało Dwór Czarne w nieodpłatne użytkowanie, a następnie na własność Fundacji Kultury Ekologicznej. Dwór w znacznej części wyremontowano za środki unijne, tworząc w nim Centrum Szkoleniowo-Konferencyjne Euroregionu Nysa, restaurację. Odbywały się tam sztuki teatralne, organizowano wystawy i spotkania. Po problemach z fundacją, zabytek ma szansę ponownie zacząć tętnić życiem.
Włącz 3D
czątki osady Czarne sięgają XIII wieku, a pierwsze wzmianki pisemne pochodzą 
