amek w Smolcu znajduje się w północno-wschodniej części wsi Smolec, na wyspie otoczonej wodą. Początkowo wieś podzielona była na dwie części: Smolec Niemiecki (Wielki) i Smolec Polski (Mały). Pierwsza wzmianka o Smolcu Polskim (Smolcz Polonicali) pochodzi z 1337 roku. Umocniony dwór w tej części wsi wzmiankowany jest w 1357 roku.
W Smolcu Polskim wzniesiono obronną budowlę w formie wieży obronno-mieszkalnej, do budowy której użyto cegły palcówki w wątku gotyckim. Późniejsza rozbudowa utrudnia odtworzenie jej pierwotnego wyglądu. Brak informacji o fundatorze tej gotyckiej wieży.
W 1420 roku ówczesny właściciel Smolca Polskiego, Niklas Gotke, sprzedał wieś mieszczanom wrocławskim. Około 1523 roku majątek staje
fot. JAPCOK, IX 2003
się własnością rodziny von Saurma, która inicjuje budowę renesansowego zamku.
Zamek wzniesiono na planie regularnego czworoboku o boku długości około 20 metrów i otoczono go nawodnioną fosą. Posiadał dwa ustawione prostopadle względem siebie skrzydła, połączone murem kurtynowym. Wjazd prowadził przez wysuniętą przed lico pięciokondygnacyjną wieżę bramną.
W XVIII wieku do dotychczasowych skrzydeł południowego i wschodniego dobudowano krótsze skrzydło zachodnie w stylu barokowym. Kolejna przebudowa miała miejsce w latach 1850-1855. Budynki podwyższono o pół piętra, dobudowano krużganek, a obiekt zyskał styl neogotycki. W tym okresie powstało również najniższe północne skrzydło.
W 1945 roku zamek w Smolcu został zniszczony i popadł w ruinę. Obecnie zachowały się fragmenty ścian zamkowych skrzydeł i wieża z przejazdem bramnym. Widoczne są zagruzowane piwnice i pozostałości kolebkowych sklepień parteru. Wśród ruin odnaleźć można także narożnik gotyckiej wieży rycerskiej.
Włącz 3D
mek 
