ozostałości zamku w Rogowcu znajdują się na szczycie góry o wysokości 870 m n.p.m., na wąskim, zalesionym przesmyku skalnym oddzielającym Góry Wałbrzyskie od Gór Kamiennych, około 1,5 km na zachód od wsi Grzmiąca.
Początki zamku datuje się na ostatnie dekady XIII wieku, a jego fundatorem był przypuszczalnie Bolko I Surowy, książę świdnicko-jaworski. Wraz z zamkami Grodno, Nowy Dwór i Radosno, Rogowiec miał stanowić linię umocnień wzdłuż południowej granicy księstwa i utrwalać władzę zwierzchnią na słabo zaludnionych terenach górskich. Położenie w pobliżu Górnej Drogi, górskiego odcinka szlaku handlowego ze Świdnicy do czeskiego Nachodu, sugeruje, że forteca mogła służyć także do zabezpieczania
fot. ZeroJeden, VI 2007
lub kontrolowania ruchu na tym szlaku. Najstarsza wzmianka źródłowa o zamku pochodzi z 8 września 1292 roku z dokumentów klasztoru cystersów w Krzeszowie, gdzie wymieniony jest Reinsko Schwenckenfeld jako kasztelan ""Hornberch Castellanus"".
Na początku XIV wieku warownię prawdopodobnie opanowali rycerze-rabusie. W 1353 roku zamek należał już do księcia Bolka II Małego, który zapisał go swojej bratanicy Annie Świdnickiej, poślubionej królowi czeskiemu Karolowi IV. W latach 1361-1374 kasztelanem Rogowca był Mikołaj Bolcze, ochmistrz dworu świdnickiego, pochodzący z rodu właścicieli zamku Bolczów w Rudawach Janowickich. Po śmierci księżnej Agnieszki w 1392 roku zamek przeszedł pod panowanie czeskie, tracąc swoje strategiczne znaczenie.
Podczas wojen husyckich zamek został zdobyty i zdewastowany. Później zajmowali go m.in. Franz von Pogarell oraz bracia Hans i Nikolaus Schellendorf, właściciele zamków Książ i Radosno, oskarżani o rozboje. W rękach Schellendorfów Rogowiec pozostawał do 1482 roku (lub 1497), kiedy to w wyniku skarg na ich zbójecką działalność, został zdobyty przez wojska królewskie dowodzone przez Georga von Stein. Być może do zdobycia zamku użyto broni palnej. Zniszczona warownia była rozbierana przez mieszkańców wsi i popadła w ruinę. Od XVI wieku dobra wraz z zamkiem stanowiły własność Hochbergów (Hobergów) z Książa.
Zamek zbudowano z łamanego, nieobrobionego kamienia na skalnym wyniesieniu. Najstarszą częścią był zamek wysoki o planie zbliżonym do trójkąta o bokach 20x30 m, z cylindryczną wieżą ostatniej obrony o średnicy
Ruiny zamku Rogowiec na widokówce z 1898 roku
około 10 m i grubości murów przekraczającej 3,5 m w zachodnim wierzchołku. Przestrzeń mieszkalną stanowił dwuskrzydłowy budynek o wymiarach 10x17 m, oparty o kurtynę stanowiącą wschodni odcinek kamiennych umocnień.
W XIV wieku na miejscu rozebranego domu wschodniego wzniesiono nowy budynek o podstawie 7x15 m z wykutą w skale piwnicą i murowanym korytarzem pochylni. Prawdopodobnie w tym samym czasie umocniono stok wzgórza, budując dwie baszty i wieżę bramną. W połowie XV wieku wyburzono dom mieszkalny na zamku wysokim, zastępując go wieżą o wymiarach 9x11 m. Powiększono wieżę bramną i otoczono całość drugą linią umocnień.
Obecnie zachowały się odsłonięte fundamenty domu mieszkalnego, fragmenty muru obwodowego, nikłe relikty baszt oraz dolne partie cylindrycznej wieży o wysokości do 3 metrów.
Do ruin zamku prowadzą szlaki turystyczne z Wałbrzycha (szlak żółty, potem niebieski), Jedliny Zdroju (szlak czerwony, potem niebieski) oraz ze
Ruiny zamku Rogowiec na widokówce z 1909 roku
schroniska Andrzejówka (szlak niebieski, czerwony lub żółty). Rogowiec jest najwyżej położonym zamkiem w Polsce, oferującym rozległe widoki na Góry Wałbrzyskie, okolice Unisława Śląskiego i Góry Sowie.
Włącz 3D
zostałości zamku 
