Nazwy podobne do Pełczyce • Bernstein: Bernstadt ·
Dodatki
r  ódek rycerza Ludolfa de Berensteyn, położony na wyspie jeziora Panieńskiego, stanowił pierwszy obiekt obronny w Pełczycach. Funkcjonował on do przełomu lat 1279-80, kiedy to wznowiono walki pomiędzy Pomorzem a Brandenburgią. Pełczyce zostały opanowane przez margrabiów brandenburskich: Ottona V, Ottona VII i Albrechta III. W 1298 roku Albrecht III sprzedał Ziemię Pełczycką Ottonowi IV, Konradowi, Henrykowi i Janowi IV. W 1315 roku Pełczyce przeszły we władanie księcia Otto I szczecińskiego, a książęcy lennik z rodu von der Osten wzniósł murowany zamek. Pierwsza wzmianka o zamku pochodzi z dokumentu z 13 marca 1321 roku. Istnieje przypuszczenie, że zamek mógł zostać zniszczony podczas najazdu wojsk księcia wołogoskiego.
Lennicy książąt pomorskich zbudowali nad jeziorem Pełcz,
na wschód od miasta, w pierwszej połowie XIV wieku nowy zamek, chroniony przez wody jeziora i otaczające je moczary. Miał on plan regularnego czworoboku o wymiarach 40x40 m, otoczony był wysokim murem obwodowym. Wjazd do zamku prowadził od południa, po moście na palach łączącym go z lądem. Na dziedzińcu, naprzeciw wjazdu, stał dom mieszkalny. Po lewej stronie bramy znajdowała się cylindryczna baszta, niższa od murów obwodowych, co może świadczyć o tym, że jej budowa nie została ukończona. Pierwotnie był to budynek mieszkalny i wieża otoczone murem.
W 1451 roku zamek w Pełczycach bezskutecznie oblegało wojsko nowomarchijskie, dowodzone przez Krzyżaków. Po śmierci ostatniego księcia szczecińskiego Ottona III w 1464 roku, elektorzy brandenburscy zgłosili pretensje do sukcesji, co doprowadziło do wojny. W 1478 roku elektor Albrecht Achilles najechał ziemię pełczycką i 1 sierpnia zdobył szturmem pełczycki zamek. Zachodnia część ziemi pełczyckiej z miastem Pełczyce została przyłączona do Brandenburgii. Marszałek elektora
Jerzy Rülicke, zasłużony w tej wojnie, został starostą pełczyckim, a od 1482 roku właścicielem miasta. W 1485 roku nowymi właścicielami Pełczyc zostali bracia von Waldow z Lubniewic.
Około roku 1600 von Waldowowie przebudowali zamek w stylu renesansowym, dobudowując skrzydło wschodnie do głównego budynku. W czasie wojny północnej zamek został zniszczony. W 1728 roku Krzysztof von Waldow sprzedał zrujnowany obiekt skarbowi królewskiemu. Do połowy XVIII wieku zamkowe ruiny zostały całkowicie rozebrane. Dziś pozostały już tylko resztki murów. W XIX wieku na zamkowym wzgórzu wzniesiony został nowy budynek, mieszczący obecnie siedzibę parafii.
| 
Włącz 3D
