amek w Mirowie, malowniczo usytuowany wśród wapiennych ostańców Jury Krakowsko-Częstochowskiej, w miejscu obecnej wsi Mirów, ma początki sięgające XIV wieku. Wzniesiony został prawdopodobnie za panowania Kazimierza Wielkiego, jako element systemu obronnego chroniącego zachodnią granicę państwa przed zagrożeniem ze strony Śląska, będącego wówczas pod wpływem Czech. Alternatywna hipoteza wskazuje na Władysława Opolczyka, który w 1370 roku otrzymał ziemię wieluńską z okolicznymi zamkami w lenno od Ludwika Węgierskiego, jako potencjalnego fundatora. W 1396 roku, po wyprawie zbrojnej Władysława Jagiełły, Mirów
Widok zamku z lotu ptaka, fot. ZeroJeden VIII 2018
powrócił do Korony Polskiej.
Pierwsza pisemna wzmianka o zamku pochodzi z 1405 roku i wymienia burgrabiego Sasina. Pierwotny zamek, zbudowany na planie trapezu z lokalnego kamienia wapiennego, składał się z jednopiętrowej budowli otoczonej murem obronnym, wzniesionej na miejscu wcześniejszego drewniano-ziemnego grodu. Właścicielami byli Krzczon i Krystyna herbu Lis z Koziegłów.
W 1489 roku zamek przeszedł w ręce Piotra Myszkowskiego herbu Jastrzębiec, który rozpoczął jego rozbudowę, czyniąc z niego siedzibę rodową. Główny budynek został podwyższony o dwie kondygnacje, a w jego południową elewację włączono pięciokondygnacyjną wieżę. U podnóża skały powstał zamek dolny, na teren którego prowadził wjazd przez wieżę bramną.
Zamek dolny obejmował budynki mieszkalne i gospodarcze, otoczone od zachodu i północy półokrągłym murem tworzącym dziedziniec gospodarczy. Od wschodu znajdował się mur kurtynowy łączący dwie wieże, tworząc mniejszy dziedziniec.
Od 1600 roku Myszkowscy tytułowali się margrabiami na Mirowie
fot. Henryk Poddębski, 1915
de Gonzaga. Tytuł ten Zygmunt Myszkowski uzyskał od księcia Mantui de Gonzaga. W 1633 roku Mirów nabył Jan Koryciński, a w 1651 roku Męcińscy. Podczas ""potopu"" szwedzkiego zamek został zniszczony i częściowo odbudowany. W 1787 roku został opuszczony.
Do dzisiaj zachowały się ruiny zamku górnego, w tym większość ścian i renesansowe obramienia okien oraz dwa portale. Z zamku dolnego pozostały jedynie fundamenty niektórych budynków. W latach 60. XX wieku przeprowadzono prace konserwacyjne i zabezpieczające. Od 2006 roku zamek jest własnością prywatną i trwają prace mające na celu zabezpieczenie ruin przed dalszą degradacją i ich częściową rekonstrukcję.
Zamek w Mirowie, położony w bliskim sąsiedztwie zamku w Bobolicach, jest często wspominany w legendach,w tym o tunelu łączącym oba zamki i ukrytych w nim skarbach. Okolica zamku charakteryzuje się malowniczymi wapiennymi ostańcami o fantazyjnych kształtach.
Włącz 3D
mek 
