amek w Krapkowicach ma bogatą historię, której początki sięgają średniowiecza. Pierwsza wzmianka o Krapkowicach pochodzi z 1294 roku, kiedy to miasto było już zamieszkane przez mieszczan. Prawdopodobnie prawa miejskie nadał Krapkowicom książę opolski Władysław. Średniowieczny zamek istniał jeszcze przed powstaniem miasta, ale nieznany jest jego dokładny wygląd. Posiadał własne mury obronne, niezależne od murów miejskich. Będąc własnością książęcą, mógł służyć jako siedziba jego włodarza.
W 1532 roku, po śmierci ostatniego Piasta z linii raciborsko-opolskiej, Jana, Krapkowice przeszły w ręce cesarza Ferdynanda Habsburga. Następnie miasto często zmieniało właścicieli, przechodząc między innymi w posiadanie księcia Jerzego Hohenzollerna i królowej węgierskiej Izabeli. W 1557 roku cesarz oddał Krapkowice w zastaw Joachimowi Buchcickiemu
Zdjęcie z lotu ptaka, fot. ZeroJeden, V 2020
z Otmętu, a w 1582 roku cesarz Rudolf sprzedał miasto Hansowi von Redern. Od tego momentu zamek zyskał na znaczeniu, stając się główną siedzibą właścicieli miasta.
Około 1678 roku Redernowie wznieśli na miejscu średniowiecznej budowli nową, późnorenesansową rezydencję na planie czworoboku z wewnętrznym dziedzińcem. Wjazd prowadził przez sień w jednym ze skrzydeł. Zamek posiadał wysoki parter i dwa piętra, a dziedziniec otaczały arkadowe krużganki. Obok zamku zbudowano oranżerię z oszklonymi ścianami, połączoną z cieplarnią, ogrodem i parkiem. Za panowania hrabiów Rederów zamek przeżywał okres swojej największej świetności. Jednakże 16 czerwca 1722 roku miasto i zamek zostały zniszczone przez pożar. Podczas odbudowy zamek obniżono o jedno piętro.
W 1759 roku zmarł ostatni męski potomek rodu von Redern, hrabia Henryk Adolf. Wdowa po nim, Renata, sprzedała w 1765 roku cały majątek hrabiemu Karolowi Wilhelmowi von Haugwitz. Nowi właściciele wybrali na swoją rodową siedzibę pobliski Rogów Opolski, co spowodowało
Zdjęcie z lotu ptaka, fot. ZeroJeden, V 2020
podupadanie krapkowickiego zamku. W 1806 roku zamek zamieniono na szpital polowy dla wojsk francuskich oblegających Koźle. Później w jego komnatach działała manufaktura sukiennicza i warsztaty tkackie. W latach 1834-1845 w części pomieszczeń funkcjonowała szkoła.
W czasie II wojny światowej zamek został poważnie zniszczony. Odbudowano go w 1947 roku i zaadaptowano na potrzeby szkoły, która funkcjonuje w nim do dzisiaj. Po licznych remontach zamek stracił swój pierwotny stylowy wygląd. Na piętrze zamurowano arkady, wstawiono okna, a krużganki zamieniono w korytarze. Na dziedzińcu zachowała się głęboka zabytkowa studnia, prawdopodobnie pochodząca jeszcze z okresu średniowiecza.
Włącz 3D
mek 
