amek w Otmęcie, obecnie dzielnicy Krapkowic, to pozostałości rycerskiej warowni położonej nad Odrą. Osada rybacka Otmęt, której nazwa wywodzi się od słowa ""odmęt"", oznaczającego głęboką wodę, wzmiankowana była jako osada klasztorna już w 1223 roku.
Uważa się, że murowany zamek powstał z inicjatywy rodziny von Stral (Strzelów), właścicieli Otmętu od 1316 do 1514 roku. Jednakże, fragment kafla z datą 1516 sugeruje nieco późniejsze
fot. ZeroJeden, VIII 2003
powstanie. Założenie to prawdopodobnie wzniesiono w miejscu starszej warowni, przypuszczalnie średniowiecznego dworu obronnego, którego budowę niektóre legendy przypisują rycerskiemu zakonowi templariuszy. Hipotezę o istnieniu fortyfikacji datowanych być może na XIII wiek uzasadnia geometria wieży (obecnie kościelnej) i typowe dla tamtego okresu usytuowanie budynków mieszkalnych wzdłuż murów.
W 1514 roku Otmęt nabył Łukasz Buchta von Buchtitz herbu Odrowąż, który przebudował średniowieczny zamek na renesansową rezydencję szlachecką. Być może wtedy wzniesiono półkolistą basteję w południowo-zachodnim narożniku murów. Po śmierci w 1608 roku Jerzego Buchty, ostatniego potomka rodu, Otmęt zmieniał właścicieli. Częste zmiany doprowadziły do jego upadku. W 1723 roku parafia w Otmęcie zakupiła wschodnią wieżę zamku i połączyła ją z kościołem.
W czasach rodziny von Larisch (przed 1759) miała miejsce ostatnia przebudowa rezydencji. Przypuszczalnie jednak już w drugiej połowie XVIII wieku budowla została opuszczona, a materiał z rozbiórki wykorzystano m.in. do remontu pobliskiego kościoła. W roku 1799 dobra nabyli Ernst Joachim von Strachwitz, a później m.in. Philipp von Thun i Joseph Friedrich Martini.
W 1839 roku Otmęt stał się własnością Franza von Wyschetzkiego, w czasach którego opuszczony zamek był już kompletną ruiną. W 1929 roku hrabia von Sponnek sprzedał lokalne nieruchomości czeskiemu przemysłowcowi Tomášowi Bata.
Do czasów współczesnych zachowały się fragmenty murów obronnych z półkolistą basteją, relikty budynku
Zdjęcie z lotu ptaka, fot. ZeroJeden, V 2020
mieszkalnego do wysokości drugiej kondygnacji, pozostałości dwóch ścian budynku południowego, ruiny baszty bramnej oraz dawna wieża zamkowa, obecnie pełniąca funkcję wieży kościelnej pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP. Zamek nie był nigdy przedmiotem badań terenowych. Prawdopodobnie było to założenie składające się z kamiennych murów obronnych wzniesionych na planie nieregularnego wieloboku, jednopiętrowego, jednotraktowego domu głównego stojącego przy murze północnym, drugiego budynku południowego, oraz wieży bramnej wkomponowanej w południowo-wschodni narożnik linii umocnień. Walory obronne zamku podkreślała wysunięta w kierunku zachodnim, otwarta na dziedziniec półokrągła basteja artyleryjska.
Włącz 3D
mek 
