Komorowicach w 1529 roku bogaty mieszczanin wrocławski Melchior Hirsch von Kaltenbrunn, ówczesny właściciel pobliskich Olbrachtowic, wzniósł renesansowy dwór obronny. W 1566 roku kolejny właściciel, Christoph Petsch, dobudował skrzydło mieszkalno-gospodarcze, a w 1570 roku kolejne. W ten sposób powstało trójskrzydłowe założenie na planie prostokąta, od południa zamknięte murem kurtynowym.
Pierwsze powstało obecne skrzydło zachodnie, które było najbardziej okazałe. Budynek, jednopiętrowy i podpiwniczony, posiadał na parterze reprezentacyjną salę oddzieloną sienią od dwóch mniejszych pomieszczeń. Podobnie rozplanowane piętro wyposażono w wykusze latrynowe. Portal w sali głównej zdobił herb Hirschów, a okna otrzymały późnogotyckie obramienia. W skrzydle północnym mieściła się sień przejazdowa prowadząca na wewnętrzny dziedziniec oraz dwa pomieszczenia. Skrzydło wschodnie obejmowało trzy pomieszczenia, z których jedno pełniło funkcję kuchni. Dwór otaczała nawodniona fosa.
Kolejnymi właścicielami Komorowic byli m.in. Heinrich von Logau (brat biskupa wrocławskiego Kaspra von Logau), członkowie rodzin von Lüttwitz, von Schickfuss i Steiner, Christian Steinert oraz Emil von Schweinichen. Około 1700 roku do skrzydła północnego i wschodniego
fot. ZeroJeden, X 2005
dobudowano korytarze z arkadami. Kolejna przebudowa dworu miała miejsce w drugiej połowie XIX wieku. Zamurowano arkady na dziedzińcu, dodano klatki schodowe oraz taras wejściowy. Zmianie uległa elewacja frontowa oraz wystrój wnętrz.
Do II wojny światowej Komorowice należały do spadkobierców Augusta von Schönberg. W latach 70-tych XX wieku rozpoczęto prace w celu adaptacji obiektu dla Ośrodka Szkoleniowego Hodowców Owiec, jednak nie zostały one ukończone, a pozbawiony opieki dwór popadł w ruinę. Ostatni remont dworu miał miejsce w 1971 roku.
Obecnie dwór jest własnością prywatną. Zachowały się elementy renesansowej kamieniarki, późnogotyckie sklepienia oraz portal z herbem Hirschów. Obiekt jest ciekawym przykładem nowożytnej rezydencji bogatego mieszczaństwa na Śląsku.
Zamek wzniesiono na planie podkowy, wszystkie trzy skrzydła okalające dziedziniec mają układ dwutraktowy i posiadają dwie kondygnacje, nakryte są dachem czterospadowym. Na osi środkowego skrzydła znajduje się ryzalit w formie niskiej wieży z belwederem.
Zdjęcie lotnicze, fot. ZeroJeden, X 2019
Na elewacjach zachowane renesansowe obramienia okien, a we wnętrzu sklepienia kolebkowe.
Włącz 3D
Komorowicach 
