amieniec, osada o rodowodzie sięgającym co najmniej IX wieku, w XV stuleciu stał się miejscem budowy murowanej siedziby rodu Kokoszów. Pierwsze wzmianki o tej rodzinie pochodzą z 1448 roku, kiedy to Dietrich von Kokosz, sędzia ziemski ziemi toszeckiej, występuje jako właściciel Kamieńca.
Początkowy zamek, zniszczony w wyniku pożaru, został rozbudowany w drugiej połowie XVI wieku, prawdopodobnie z inicjatywy Jana Kokosza i jego żony Katarzyny von Koenigsfeld. Powiększono budynek, częściowo go podpiwniczono i być może dobudowano piętro. Zamek miał plan wydłużonego prostokąta o wymiarach 14x9 metrów. W północnej części założenia wzniesiono drugi budynek, zbudowany z kamienia na wapiennej zaprawie, o planie prostokąta o wymiarach 19x9 metrów. Podzielony na trzy równej
Litografia z połowy XIX wieku z teki Alberta Dunckera
wielkości pomieszczenia, pełnił funkcje mieszkalne. Do niego dostawione były budynki gospodarcze. Całość otaczał niewysoki mur zamykający wewnętrzny dziedziniec, a wjazd prowadził od południa, do bramy wiodła brukowana droga.
Kolejna rozbudowa zamku w Kamieńcu miała miejsce w XVII wieku. Zamurowano przejazd bramny, tworząc nowe pomieszczenie. Na wyższej kondygnacji umieszczono latrynę, której kanał odpływowy przebiegał częściowo w przyporze wieży.
W I połowie XVIII wieku, po przejęciu Kamieńca przez rodzinę Löwencronów, wzniesiono obok zamku barokowy pałac. Sam zamek został w tym czasie po raz kolejny rozbudowany, m.in. zbudowano hypokaustum, system kanałów powietrznych służący do ogrzewania wnętrz. Ostatnia duża przebudowa zamku w Kamieńcu miała miejsce na przełomie XVIII i XIX wieku. W tym okresie powstał budynek, który w praktycznie niezmienionej formie zachował się do naszych czasów.
Do niedawna, tzw. Mysią Wieżę, znajdującą się obok pałacu kamienieckiego, uznawano za romantyczną ruinę powstałą w 1887 roku, przypisując jej budowę hrabiemu Strachwitzowi. Jednak badania
Zdjęcie lotnicze, fot. ZeroJeden, VI 2020
archeologiczne prowadzone w 2002 roku w związku z zabezpieczeniem i rekonstrukcją ruin doprowadziły do odkrycia fundamentów zespołu budynków, które można identyfikować ze wspominanym w dokumentach zamkiem. Odsłonięto również w murach wieży latrynę. Okazało się, że wieża ma średniowieczną metrykę i stanowi relikty zamku rodziny Kokoszów.