Nazwy podobne do Jelenia Góra • Hausberg • Hirschberg: Jelenia Góra-Sobieszów ·
Góra ·

Dodatki
a  mek w Jeleniej Górze wznosił się na wysokiej górze (375 m n.p.m.) położonej na północny zachód od miasta, na lewym brzegu rzeki Bóbr. Wzgórze to zwane jest wzgórzem Bolesława Krzywoustego.
Według tradycji, na początku XII wieku istniał tu gród, wzniesiony przez Bolesława Krzywoustego jako twierdza nadgraniczna od strony Łużyc i Czech, być może na miejscu jeszcze starszych umocnień. Nie zostało to jednak potwierdzone badaniami archeologicznymi.
Dotychczasowe ustalenia mówią, że dopiero w drugiej połowie XIII wieku, prawdopodobnie z inicjatywy księcia Bolesława Rogatki lub jego syna Bolka I, powstała tu warownia. Początkowo otoczona była drewniano-ziemnym wałem o wysokości 3-4 m. Zamek murowany stanął przed rokiem 1291 za panowania Bolka I, księcia świdnicko-jaworskiego.
W
|
|
Rycina F.B.Wernera z poowy XVIII wieku [ źródło] |
|
połowie XIV wieku zamek spłonął i na jego miejscu powstał nowy. Ponownie wzniesiono drewniano-ziemny wał o konstrukcji skrzyniowej, który otoczył wierzchołek wzniesienia. Miał około 2 m szerokości i do 5 m wysokości. Po jego zewnętrznej stronie, w odległości 6-8 m, postawiono mur o grubości 2-2,5 m. Zbudowano go z łamanego kamienia na wapiennej zaprawie. Poniżej wierzchołka powstało podzamcze, także otoczone wałem i fosą.
W XIV wieku zamek jeleniogórski wielokrotnie wymieniany jest w dokumentach wystawianych przez synów Bolka I. Podobnie jak wiele innych zamków, po przejściu księstwa świdnicko-jaworskiego w ręce Luksemburgów czeskich, zamek zostaje oddany w lenno możnym rodom rycerskim. W 1376 trafił w ręce Gotsche II Schoffa, a po jego śmierci w 1397 roku stał się własnością jego siostrzeńca Hansa von Nimptsch. Był to zamek stojący z dala od miasta (założonego w roku 1288) i nie związany z jego fortyfikacjami.
Po włączeniu
księstwa świdnicko-jaworskiego do Czech strategiczne znaczenie zamku zmalało. Zachował on jednak swe walory obronne. We wrześniu 1427 roku, mimo trzykrotnych prób szturmu, nie udało się go zdobyć husytom. W roku 1428 został zajęty przez wojska husyckie i w roku 1430 zniszczony przez mieszczan jeleniogórskich. W 1433 roku zamek został przekazany radzie miejskiej Jeleniej Góry. Jeleniogórscy mieszczanie w obawie aby po zajęciu go przez wrogie wojska nie stanowił zagrożenia dla miasta dokonali jego rozbiórki.
Ostatni raz zamkowe wzgórze było wykorzystanie militarnie podczas wojny trzydziestoletniej. W 1640 roku oblegające Jelenia Górę wojska cesarskie usypały tu szańce oraz wykorzystały dawne wały.
Po dawnym zamku pozostały na górze ślady murów oraz umocnień ziemnych na zachodnim stoku. Do naszych czasów nie zachowały się żadne widoczne murowane pozostałości zamku. Na zamkowym wzgórzu zobaczyć można jedynie ślady fosy i ziemne wały. Obecność kamiennych murów potwierdziły prowadzone badania archeologiczne.
Już pod koniec
XVIII wieku wzgórze stało się popularnym miejscem wypoczynku mieszkańców. Na początku następnego stulecia zbudowano niewielką gospodę z salą koncertową, wytyczono alejki spacerowe z altankami. W 1841 roku w miejsce gospody powstała większa restauracja, zaś w 1911 roku na kulminacji wzgórza zbudowano 35-metrową wieżę widokową.
|