amek w Gościszowie zbudowano pod koniec XIII wieku, prawdopodobnie z inicjatywy księcia głogowskiego Henryka III Białego, który w 1294 roku przejął okoliczne ziemie. Wzmiankowany jest w 1294 roku, co sugeruje, że wzniesiono go niewiele wcześniej. Na początku XIV wieku osada Gosbinsdorf podlegała jaworskiemu księciu Henrykowi, który w 1318 roku oddał ją wraz z folwarkiemw lenno rycerzowi Gebhardtowi von Querenfurthe.
Później majątek należał do rodu von Redern, by w 1371 przejść na własność
fot. ZeroJeden, IX 2003
śląskiego rycerza Johanna von Greisslau. Od 1381 roku przez następne 250 lat warownia znajdowała się w rękach rodziny von Warnsdorf. Pod koniec XIV wieku, przypuszczalnie z inicjatywy Melchiora von Warnsdorf, zamek został rozbudowany w stylu gotyckim. W latach 1550-1603 Kacper von Warnsdorf zu Gussmansdorff wraz z żoną Heleną von Zedlitz przekształcili dotychczasowe założenie, dostawiając nowe skrzydła mieszkalne i ozdobne portale, nadając całości cechy późnorenesansowe.
W XVIII wieku, za panowania rodu von Bibran-Modlau (1635-1828), dokonano dalszych zmian w układzie przestrzennym i wystroju rezydencji. Od 1828 roku aż do końca II wojny światowej zamek stanowił część majątku rodziny von Schoenbergi ich spadkobierców. W 1930 roku ówczesny właściciel zamku, Friedrich Karl von Eggeling, podjął decyzję o przywróceniu mu form renesansowych. Zamiary te nie zostały zrealizowane. Podczas wojny zabytek pełnił funkcję miejsca spotkań antynazistowskiej opozycji. Zimą 1945 roku zamek został zbombardowany przez lotnictwo Luftwaffe. W 1965 roku zabezpieczono go jako trwałą ruinę.
Najstarsze murowane założenie obronne wyznaczał kolisty mur obwodowy o grubości do 2 metrów z szeroką, ostrołuczną bramą od wschodu. Część mieszkalną stanowiła piętrowa, podpiwniczona wieża, wzniesiona w północno-zachodniej części zamku, naprzeciwko bramy. Mur i wieżę zbudowano z kamieni łamanych, narożniki wieży akcentując ciosami. Pomieszczenia piętra i parteru dostępne były przez osobne wejścia od strony zaułka
Zamek w Gościszowie na widokówce z początku XX wieku
muru.
Podczas przebudowy w XVI wieku dziedziniec zamkowy został otoczony od zachodu, południa i wschodu renesansową zabudową mieszkalną i gospodarczą, której ściany zwieńczono trójkątnymi szczytami i ozdobiono sgraffitami. Czworoboczny dziedziniec otacza zabudowa mieszkalna i gospodarcza z trzech stron, a z czwartej mur. Całość otacza fosa, przez którą przerzucono barokowy most prowadzący do nowo wybitej w murze zachodnim bramy. W skład zespołu wchodzą również zabudowania gospodarcze położone na północ od zamku, w tym gmach z kolumnami zwany Domem Kawalerów.
Do czasów współczesnych zachował się mur obwodowy, fragmenty ścian zewnętrznych i działowych z renesansowymi szczytami, resztki zdobień, kamieniarka okienna, fragmenty schodów oraz średniowieczne piwnice. Ruina jest ogólnodostępna.
Włącz 3D
mek 
