ierwotnie zamek głogowski, prawdopodobnie drewniany, znajdował się na Ostrowie Tumskim w miejscu późniejszej kolegiaty z XIII wieku. Zamek ten w XIII wieku był siedzibą kasztelana i ważnym obiektem w państwie Piastów, broniącym przeprawy przez Odrę. Trudno jednoznacznie stwierdzić, czy wszystkie obiekty na terenie grodu były drewniane, czy też istniała tam jakaś murowana budowla.
W 1249 roku utworzono księstwo głogowskie, którego założycielem był Konrad I. W tym samym roku lokuje on miasto Głogów. Przed 1270 rokiem Konrad I wzniósł nowy zamek na lewym brzegu Odry w północno-zachodnim narożniku miasta, włączając go w system fortyfikacji miejskich przy Bramie Odrzańskiej. Teren dawnego grodu przekazano władzom kościelnym, gdzie wzniesiono kolegiatę.
Pierwszy zamek Konrada I prawdopodobnie miał plan prostokąta z trzema skrzydłami oraz murem kurtynowym od południa. Od miasta oddzielała go fosa, nad którą przerzucono most zwodzony. W południowo-zachodnim narożniku wznosiła się wolnostojąca cylindryczna wieża ceglana, o typowym układzie wieży ostatecznej obrony. W jej dolnej partii znajdowało się więzienie, natomiast górne kondygnacje miały charakter obronny. Wejście do wieży znajdowało się na wysokości drugiego piętra. Podzamcze znajdowało się od strony miasta, a na południe od murów
fot. ZeroJeden, IV 2002
zamkowych założono stajnie i ogrody. Ziemny wał otaczał całość.
W 1291 roku, w czasie pożaru miasta, zamek uległ spaleniu. Ówczesny książę Henryk III odbudował zamek, zastępując ziemny wał murem obwodowym o grubości 2,4 m, który został połączony z jednocześnie wzniesionymi murami miejskimi. Wewnątrz zamku, wzdłuż murów, wzniesiono trzy jednopiętrowe murowane budynki. Wieża pozostała nadal wolnostojąca. Z tego okresu pochodzi epizod z uwięzieniem Henryka V Grubego, którego Henryk III kazał porwać i przetrzymywać w skrzyni, aby wymusić ustępstwa.
W XIV wieku zamek został prawdopodobnie rozbudowany. W ciągu wieków XIV i XV miał na zamku siedzibę namiestnik króla Czech i Węgier, książęta wznieśli sobie nową siedzibę w południowo-wschodniej części miasta. W 1406 roku książę Jan I wzniósł nowy, w pełni murowany zamek, wykorzystując istniejącą wcześniej gotycką wieżę i miejski mur obronny.
Na przełomie XV i XVI wieku zanim został królem Polski namiestnikiem był Zygmunt Jagiellończyk, który w latach 1498-1506 podnosił zamek z ruin po wojnie z Maciejem Korwinem, zatrudniając do tego włoskich architektów. W 1480 roku warownię uszkodził pożar, przeprowadzając remont zamek rozbudowano. W ciągu XVI wieku został przebudowany w stylu renesansowym.
Po zniszczeniach z okresu wojny trzydziestoletniej w latach 1652-1669 przy wykorzystaniu gotyckich i renesansowych murów powstał barokowy pałac. Powstał regularny dziedziniec otoczony przez cztery skrzydła, w które włączono wolnostojącą dotąd wieżę.
Po zajęciu Głogowa przez
Widok od południa, fot. ZeroJeden, V 2004
Prusy w 1742 r. zamek stał się siedzibą Głogowskiej Kamery Wojenno-Dominialnej. Po rozbiorach dostał się w granice Prus i przeszedł na własność państwa. W drugiej połowie XVIII oraz w drugiej połowie XIX wieku został przebudowany. W roku 1877 zamek stał się siedziba Sądu Ziemskiego oraz dowódcy dywizji. W XIX i XX wieku zamek nie przeszedł żadnej większej przebudowy.
Podczas drugiej wojny światowej został zniszczony, a w latach 1971-1980 odbudowany. Podczas odbudowy zmieniono wygląd skrzydła południowego, budując tzw. Salę Marmurową.
Obecnie w zamku mieści się Muzeum Archeologiczno-Historyczne. Do dziś zachowała się XIII-wieczna gotycka wieża, narożna skarpa od strony fosy i fragmenty murów ukrytych pod współczesnymi tynkami.
Włącz 3D
erwotnie zamek głogowski, prawdopodobnie drewniany, znajdował się na Ostrowie Tumskim 
