amek książęcy w Głogówku prawdopodobnie wzniesiono w stylu gotyckim w XIII lub XIV wieku z inicjatywy Piastów opolskich, być może za sprawą księcia opolskiego Władysława I. Jego syn, Bolesław I, władający księstwem opolsko-raciborskim w latach 1283-1313, traktował Głogówek jako jedną ze swoich głównych siedzib. Początkowo mogła to być wieża obronno-mieszkalna, wzniesiona na stromej skarpie rzeki Osobłogi, o rzucie prostokąta (12,8 x 16,6 m) i wsparta w narożnikach
Plan zamku według pomiarów WKZ we Wrocławiu [źródło]
przyporami. Podczas otaczania miasta murami, zamek połączono z systemem obronnym miasta.
W 1478 roku zamek strawił pożar, który objął także znaczną część miasta. W 1532 roku, po śmierci księcia Jana, opolska linia Piastów wygasła, a księstwo przeszło pod panowanie Habsburgów. W tym czasie Głogówek wraz z zamkiem był własnością rodu von Zedlitz.
W 1561 roku, dzięki małżeństwu z Christiną, córką ostatniego z Zedlitzów, zamek stał się siedzibą Jana Oppersdorffa, w którego rękach i jego potomków pozostał do 1945 roku. W latach 1564-1571 Jan Oppersdorff przebudował gotycką warownię w renesansową rezydencję na planie podkowy. Stare budynki zostały wyburzone, a na ich fundamentach wzniesiono nowe. Zamek składał się z trzech skrzydeł: środkowego, najbardziej okazałego, jednopiętrowego, i dwóch dwupiętrowych skrzydeł bocznych.
Kolejna rozbudowa miała miejsce za czasów Jerzego Maksymiliana Oppersdorffa (Jerzego II), który kupił dobra głogóweckie w 1595 roku. Skrzydło zachodnie nadbudowano o jedno piętro i wzniesiono cztery narożne baszty, nadając obiektowi obronny charakter. Prace, zakończone w 1606 roku, ukształtowały tzw. zamek górny na planie podkowy, z ryzalitem od zachodu. Zamek w większości wzniesiono z cegły,
Fryderyk Bernard Wernher, Topografia Śląska 1744-1768
z niewielkimi fragmentami muru kamiennego. Posiadał amfiladowy układ pomieszczeń i był w całości podpiwniczony, z kolebkowymi sklepieniami w piwnicach.
Jerzy III Oppersdorff, uznawany za najwybitniejszego przedstawiciela rodu, kontynuował rozbudowę zamku. W 1626 roku uzyskał tytuł hrabiego i przekształcił miasto w majorat, stając się jego pierwszym ordynatem. Skrzydło północne zamku dolnego zostało nadbudowane o jedną kondygnację i poprzedzone filarowo-kolumnowym krużgankiem. W 1643 roku zamek splądrowali Szwedzi podczas wojny trzydziestoletniej. W latach 1645-1647 powstało jednopiętrowe skrzydło wschodnie z bramą wjazdową, ozdobioną okazałym portalem z herbem Oppersdorffów. Do jego południowo-wschodniego narożnika dobudowano kaplicę pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela.
Między zamkiem górnym i dolnym powstał duży dziedziniec o funkcjach gospodarczych. W skrzydle wschodnim urządzono bibliotekę założoną przez
Północne skrzydło zamku od strony dziedzińca, fot. ZeroJeden, VI 2003
Jerzego III, która zawierała cenne woluminy i uchodziła za jedną z najbogatszychw regionie. Na zamku funkcjonowała drukarnia, teatr i orkiestra kameralna.
W 1655 roku, podczas potopu szwedzkiego, na zamku przebywał król Jan Kazimierz wraz z dworem, co na pewien czas uczyniło z Głogówka stolicę Polski.
W pierwszej połowie XVIII wieku zamek zyskał barokowy wystrój. Sgraffitowe dekoracje na elewacjach zastąpiono tynkami, zmieniono obramienia okien i wejścia ozdobiono portalami.
W 1800 roku pożar zniszczył zamek i wiele cennych zbiorów. W 1806 roku na zamku gościł Ludwig van Beethoven, który zadedykował swoją IV symfonię B-dur opus 60 hrabiemu Franciszkowi Joachimowi Oppersdorff.
W latach 1848-1849 przeprowadzono remont zamku górnego. Ostatnim ordynatem mieszkającym na zamku był Wilhelm Karol Jan Oppersdorff, który opuścił Głogówek w 1945 roku.
Po II wojnie światowej opuszczony zamek niszczał. W latach 50. XX wieku przeprowadzono prace konserwatorskie na zamku górnym. W kolejnych latach podjęto remont zamku dolnego z zamiarem zaadaptowania go na schronisko turystyczne, ale ze względu na koszty prace zostały wstrzymane. W 2005 roku władze Głogówka sprzedały zamek prywatnemu inwestorowi.
Włącz 3D
mek książęcy 
