a wzgórzu nad rzeką Parsętą, już w XII wieku, funkcjonował gród książęcy, który później pełnił funkcję siedziby kasztelana. Należał on do księstwa pomorskiego, a po podziale dokonanym przez Bogusława IV – do księstwa wołogoskiego. W 1299 roku, za panowania Bogusława, na północny wschód od grodu, założono miasto Białogard.
W 1315 roku książę wołogoski Warcisław IV, syn Bogusława, w miejscu istniejącego grodu wzniósł zamek murowany. Zlokalizowany na wzniesieniu górującym 6 metrów nad mokradłami, zajął on około 1/3 powierzchni grodziska, w jego zachodniej części. Zamek znajdował się w odległości 130 metrów od lokowanego miasta. W najwyższej partii wzgórza wzniesiono budynek zamkowy o wymiarach około 20 x 11 metrów (lub 20,5 x 11,5 m). Na wschód
Plan sytuacyjny grodziska z pozostałościami zamku
od niego mieścił się niewielki dziedziniec otoczony murem obwodowym.
W 1321 roku zamek stał się siedzibą wójta. Do 1321 roku zamek pełnił funkcję rezydencji Warcisława. W 1526 roku zamek spłonął, a w latach 1535-41 został odbudowany. Podczas odbudowy, w zachowanych piwnicach zamurowano wejście i postawiono ścianę dzielącą je na dwa pomieszczenia. Widok zamku z tego okresu przedstawiony jest na mapie Eilhardusa Lubinusa z 1618 roku, ukazującej jeden budynek o czterech kondygnacjach i dwuspadowym dachu, pozbawiony cech obronnych.
Po wojnie trzydziestoletniej, w wyniku pokoju westfalskiego, Białogard wraz z Pomorzem Gdańskim znalazł się w granicach Prus. Zamek stał się siedzibą urzędów. W 1780 roku, na polecenie Fryderyka II, zamek rozebrano, a na jego fundamentach wzniesiono nowocześniejszy budynek dla urzędników królewskich. Obiekt ten w tej formie dotrwał do 1910 roku, a przez ostatnie dwadzieścia lat funkcjonował jako dom czynszowy.
W 1910 roku budynek spłonął, a po zniszczeniach wojennych został rozebrany. W latach 1969-1972 na terenie wczesnośredniowiecznego grodu prowadzone były badania
fot. ZeroJeden, IV 2005
archeologiczne pod kierunkiem Eugeniusza Cnotliwego. Planowano, że obejmą one również obszar zamku, jednak do tego nie doszło.
Obecnie jedynymi zachowanymi reliktami zamku są mury piwnic z głębokimi niszami, klatką schodową w grubości murów i zamurowanym wejściem pośrodku ściany dziedzińcowej.
Włącz 3D
wzgórzu nad rzeką Parsętą, już 
