Zamek w Szydłowie
(Szydłów)

ród lub zamek w Szydłowie istniał już prawdopodobnie w 1255 roku, kiedy przebywał tu ze swym dworem Bolesław Wstydliwy. Prawdopodobnie ta pierwsza książęca rezydencja mieściła się w miejscu obecnego kościoła Wszystkich Świętych. W XIV wieku Kazimierz Wielki otoczył murami Szydłów, który prawdopodobnie posiadał już wówczas prawa miejskie z pierwszej ćwierci XIV wieku. Zamek wzniesiony równocześnie z murami miejskimi tworzył z nimi jedną całość, zajmując zachodni narożnik miasta; teren miejski kończył się tu skarpą opadającą do doliny rzeczki Ciekącej. Zamkowe mury obejmowały nieregularnym wielobokiem powierzchnię ponad 7000 m2. Wzdłuż południowego odcinka murów wznosił się główny budynek mieszkalny zamku, stanowiący rezydencję królewską. Budynek ten, którego ściany zachowały się do dziś w pełnej 

fot. ZeroJeden, VI 2000

wysokości, ma plan prostokąta o bokach 13 i 35 metrów, a pierwotnie podzielony był na obydwu kondygnacjach na dwie izby. Od zewnątrz budynek posiadał ryzalit, prawdopodobnie mieszczący kaplicę zamkową. W narożniku zachodnim stały dwie cylindryczne wieże, z których znajdująca się w ciągu murów miała prawdopodobnie wysunięty na zewnątrz "dziób", co uwidacznia plan Bohdana Guerquin. Nieco większy w planie od rezydencji budynek administracyjny zamku umiejscowiony był w północnym narożniku dziedzińca, posiadał także dwie kondygnacje a przyziemie podzielone było na trzy komnaty. Wjazd do zamku znajdował się we wschodnim odcinku murów od strony miasta.