amek w Udorzu, którego ruiny wznoszą się na górze zwanej Zamczyskiem, w Lesie Kleszczowskim, około 1,5 km na południowy zachód od wsi Udórz, powstał prawdopodobnie na przełomie XIV i XV wieku. Lokalizacja ta wcześniej była miejscem osady obronnej, przypuszczalnie wzniesionej przez ludność kultury łużyckiej okresu halsztackiego (ok. 700-400 p.n.e.), o czym świadczą przylegające od wschodu umocnienia ziemne. Uważa się, że zamek miał stanowić element systemu umocnień granicy polsko-czeskiej za panowania króla Kazimierza Wielkiego.
Fundatorem murowanej budowli miał być Iwo z Obiechowa herbu Wieniawa, wielkorządca krakowski w latach 1398-1400, a następnie starosta ruski (1411-21). Zamek w Udorzu zbudowano na północnym stoku wzgórza nad rzeczką Udorką, wykorzystując naturalne
fot. ZeroJeden, II 2024
walory obronne terenu.
Założenie zamkowe miało kształt nieregularnego pięciokąta o wymiarach 30x11x31x19x20m. Mogło składać się z dużego budynku mieszkalnego, złożonego z przylegających do siebie mniejszych zabudowań.
Wyniki badań archeologicznych sugerują, że zamek nigdy nie został ukończony, a obiekt nie był zamieszkany. Potwierdzałby to brak historycznych wzmianek na temat warowni. Wiadomo, że po 1581 roku zamek, należący wcześniej do Mikołaja Długosza, przeszedł w ręce Andrzeja Korycińskiego. Opisy parafialne z końca XVIII wieku wspominają o ruinach zameczku.
Do dziś zachowały się jedynie kamienne fundamenty i niewielkie fragmenty murów obwodowych. Do ruin prowadzi malownicza droga oznaczona czarnym szlakiem turystycznym.
Włącz 3D
mek 
