amek w Ślęzie, znany również jako Zamek Topacz, wznosi się nad rzeką Ślęzą. Pierwsze wzmianki o wsi Ławy, gdzie znajduje się zamek, pochodzą z 1155 roku. W średniowieczu miejscowość należała do bogatych mieszczan wrocławskich i często zmieniała właścicieli, aż pod koniec XIV wieku na dłużej przeszła w ręce rodziny von der Lohe.
Przypuszczalnie w tym okresie, we wsi wzniesiono murowaną wieżę obronno-mieszkalną. Pierwotnie była to dwukondygnacyjna, podpiwniczona budowla na planie prostokąta o
Wieża w Ślęzie od północy, fot. ZeroJeden, IV 2003
wymiarach 12,3 x 9,5 m. Wybudowano ją z cegły, zdobionej zendrówką, na kamiennym fundamencie. O jej obronnym charakterze świadczyły grube na 1,7 m mury oraz nawodniona fosa. Z pierwotnej formy najlepiej zachowana jest piwnica, gdzie widoczne są dwa średniowieczne okna i wnęki.
Na początku XVI wieku wieżę podwyższono o jedną kondygnację, być może zwieńczono attyką. Pierwsze piętro mieściło reprezentacyjną komnatę z kominkiem, a na wyższych piętrach znajdowały się sypialnie. Na drugim piętrze usytuowany był wykusz latrynowy. Na szczycie wieży znajdował się taras widokowy.
W latach 1586-1600 posiadłość należała do Heinricha von Vogta. Około roku 1618, jego następca, Gotthard, dobudował do wieży renesansowe skrzydło mieszkalne na planie prostokąta. Skrzydło posiadało dwie kondygnacje, dwuspadowy dach i renesansowe szczyty. Od zachodu dobudowano niewielką, kwadratową wieżyczkę mieszczącą klatkę schodową.
W latach 1638-1659 majątek był własnością rodziny von Waldau, a od 1699 do 1741 należał do Hansa Christiana von Roth. W XVIII wieku, za czasów rodziny von Königsdorf, w północno-zachodniej części dostawiono budynek, w którym na parterze znajdowała się kuchnia, a na piętrze pomieszczenia dla służby.
W XIX wieku wieżę podwyższono o dodatkową, czwartą kondygnację. W dniu 5 kwietnia 1870 roku Felix Ferdinand Sylvius hrabia von Königsdorf sprzedał całą posiadłość założycielom spółki cukrowniczej Rath Schöller & Skene, która władała majątkiem aż do II wojny światowej.
Po wojnie w części pomieszczeń funkcjonował zakład
fot. ZeroJeden, IV 2003
wychowawczy. Następnie obiekt przejął PGR, planując utworzenie ośrodka szkoleniowego i hotelu. W 1977 roku wyburzono XVIII-wieczne skrzydło północne.
Niszczejący obiekt został sprzedany w 1995 roku prywatnemu właścicielowi. Obecnie wieża obronna i pozostałe budynki są remontowane, dążąc do przywrócenia dawnej świetności zamku.
Włącz 3D
mek 
