amek w Rawie Mazowieckiej znajduje się około 200 metrów na północ od historycznego centrum miasta, przy ul. Zamkowej, obok boiska piłkarskiego. Obecnie nie można jednoznacznie ustalić, kto był fundatorem zamku. Jan Długosz przypisywał budowę Kazimierzowi Wielkiemu, jednak brak wzmianki o nim w kronice Jana z Czarnkowa poddaje tę informację w wątpliwość. Bardziej prawdopodobne jest, że to Siemowit IV, po objęciu ziemi rawskiej w 1381 roku, wzniósł tu warowną twierdzę. Budowę rozpoczęto pod koniec XIV wieku, a zasadnicza forma założenia została ukończona w ostatniej ćwierci tego stulecia.
Zamek został wzniesiony na sztucznie usypanym wzniesieniu w widłach rzek Rawki i Rylskiej. Całe założenie miało kształt zbliżony do kwadratu o wymiarach 64x66 metrów. Otoczony był murem obwodowym o wysokości
Wieża zamkowa zamku w Rawie na zdjęciu z 1944 roku, fot. Otto Pfeil
blisko 10 metrów i grubości 3 metrów, wzniesionym na kamiennej podstawie i wykończonym cegłą. Górne partie muru wieńczył kryty ganek dla straży. W narożniku południowo-zachodnim znajdowała się potężna, ośmioboczna wieża, wsparta skarpami, o wysokości przekraczającej 20 metrów. Pierwotnie wejście do wieży prowadziło z chodnika straży obiegającego mury.
W południowej kurtynie muru znajdowała się brama wjazdowa w formie trzykondygnacyjnej wieży. Poprzedzał ją zwodzony most przerzucony nad fosą otaczającą cały zamek. Północną kurtynę zajmował dwukondygnacyjny pałac książęcy z komnatami, apartamentami gościnnymi, skarbcem i prawdopodobnie kaplicą. Na dziedzińcu znajdowały się również budynki drewniane o charakterze mieszkalno-gospodarczym. W narożniku południowo-wschodnim znajdował się mały murowany budynek, którego przeznaczenie nie jest do końca wyjaśnione.
Po śmierci ostatniego księcia rawskiego Władysława II w 1462 roku, księstwo rawskie zostało włączone do Korony Królestwa Polskiego. Decyzją sejmu zamek przeznaczono na skarbiec dochodów
Ruiny zamku w Rawie na pocztówce z około 1915 roku
z królewszczyzn. W 1507 roku zamek został zniszczony przez pożar, ale w latach 1509-1519 odbudowano go, podwyższając wieżę i przystosowując do obrony artyleryjskiej, wzmocniono także wjazd poprzez rozbudowanie przedbramia.
W XVI wieku, z powodu postępu technik wojennych, zamek stracił na znaczeniu militarnym i zaczął pełnić funkcję więzienia. Więziono w nim m.in. arcybiskupa Rygi Krzysztofa Meklemburskiego, Karola Gyllenhiema i Jakuba de la Gardie, a także hospodara mołdawskiego Iwana Podkowę. Od 1563 roku na zamku przechowywano podatek kwarciany.
W czasie potopu szwedzkiego zamek został zdobyty, złupiony i spalony przez Szwedów. Próby odbudowy w XVIII wieku nie przywróciły mu dawnej świetności. Po rozbiorach, w 1794 roku, władze pruskie nakazały rozbiórkę zamku, a materiał budowlany wykorzystano do budowy miasta. Rozebrano wszystkie zabudowania poza wieżą.
W 1859 roku wieża została uszkodzona przez uderzenie pioruna. Po II wojnie światowej, w latach 1954-1958, zabezpieczono resztki murów i zrekonstruowano
Ruiny zamku w Rawie na zdjęciu z 1944 roku, fot. Otto Pfeil
wieżę oraz fragment murów. Do naszych czasów zachował się niewielki wycinek obwodu zewnętrznego murów, składający się z wieży głównej z charakterystycznym wykuszem ustępowym oraz krótkich odcinków murów południowego i zachodniego. W wieży mieści się niewielka ekspozycja Muzeum Ziemi Rawskiej poświęcona historii miasta i zamku. Wstęp na teren ruin jest wolny, a do muzeum płatny (wieża otwarta latem, w weekendy).
Włącz 3D
mek 
