Oławie istniały dwa zamki. Pierwszy z nich powstał najprawdopodobniej pod koniec XIII wieku w południowo-wschodniej części miasta. Obiekt posiadał dwa przejazdy bramne, z których jeden prowadził do fortyfikacji miejskich. Zamek ten został zniszczony około 1430 roku podczas wojen husyckich.
Nowa siedziba książęca zaczęła powstawać od 1541 roku, w północno-zachodniej części miasta, blisko ujścia rzeki Oławki do Odry. W latach 1359–1398 książę Ludwik I brzeski zlecił budowę nowego założenia obronnego na planie trapezu, z kamienno-ceglaną wieżą o wysokości około 20 metrów. Całość otaczały mury i nawodniona fosa.
W latach 1587-1600, za panowania księcia Joachima Fryderyka, zamek został przebudowany i powiększony w stylu renesansowym przez architekta Bernarda
fot. ZeroJeden, IV 2002
Niurona. Gotycka siedziba została przekształcona w renesansową rezydencję pokrytą dekoracjami sgraffito. Wieżę bramną nakryto hełmem, a otaczające zamek wały ziemne zmodernizowano, dostosowując do użycia broni palnej. Dodano cztery narożne basteje.
Kolejna przebudowa miała miejsce w latach 1659-1680 z inicjatywy księcia wołowskiego Chrystiana oraz jego małżonki, księżnej Luizy von Anhalt. Pracami kierowali włoscy mistrzowie Carlo Rossi i Luca Giovanni, którzy nadali zamkowi barokowy wystrój. Wtedy powstał czterokondygnacyjny budynek z otwartą loggią od strony dziedzińca, zwany ""pałacem Luizy"". Zlikwidowano fosy, a na ich miejscu założono ogród. Stare basteje ustąpiły miejsca bardziej nowoczesnym bastionom.
W latach 1697–1737 zamek znajdował się w rękach Jadwigi Elżbiety, córki elektora Palatynatu i żony królewicza Jakuba Sobieskiego. W tym czasie dobudowano dodatkowe piętro w północnej galerii, powiększono bibliotekę i urządzono nowe pomieszczenia gospodarcze.
Po śmierci Jakuba Sobieskiego obiekt zaczął podupadać.
Fryderyk Bernard Wernher, Topografia Śląska 1744-1768
W XIX wieku pełnił funkcje publiczne, m.in. mieściły się tu urzędy, szpital wojskowy, magazyny, a nawet piekarnia. W 1834 roku rozpoczęto rozbiórkę większej części kompleksu.
Podczas drugiej wojny światowej zamek został zniszczony. W latach 1952-1958 odbudowano jedno skrzydło zamkowe, a w latach 70. XX wieku rozebrano pozostałości północnego skrzydła mieszkalnego wraz z wieżą.
Do dziś zachował się jedynie czterokondygnacyjny gmach mieszkalny, usytuowany w południowej części dawnego dziedzińca. Od strony miasta znajduje się portal bramy wjazdowej, ujęty w zdobione boniowane pilastry. Wewnątrz mieści się Sala Rycerska. Obecnie w budynku mieści się Urząd Miejski.
Włącz 3D
Oławie istniały dwa zamki. Pierwszy 
