Nazwy podobne do Mirosławiec • Märkisch Friedland: Friedland ·
Mirosławiczki ·
Dodatki
i  rosławiec, znany wcześniej jako Nowy Frydland, otrzymał prawa miejskie przed 1314 rokiem z inicjatywy margrabiów brandenburskich. W tym samym roku Jan i Henryk von Wedelowie wydali przywilej dla Mirosławca. Cała ziemia wałecka, w której leżał Mirosławiec, została nadana rodowi von Wedelów.
Wkrótce po tym Jan i Henryk von Wedelowie wznieśli w Mirosławcu gotycki zamek. Dokument z 1375 roku zaliczał zamek w Mirosławcu do 12 najsilniejszych warowni rodu von Wedel położonych na wschód od Odry, co świadczyło o jego znaczeniu strategicznym. Położony był przy szlaku solnym (""via regis"") wiodącym do Kołobrzegu oraz drodze marchijskiej (""via marchionis"") łączącej ziemie Zakonu Krzyżackiego z Brandenburgią. Brak jednak przekazów źródłowych, które pozwoliłyby odtworzyć
jego dokładny wygląd.
W drugiej połowie XIV wieku Mirosławiec znalazł się w granicach Polski, jednak właścicielami pozostali Wedelowie. Miasto w tym okresie nazywano Frydlądem Marchijskim.
W 1576 roku zamek i dobra frydlandzkie przeszły na własność Henryka von Blankenburg, zięcia Gregora von Wedel. W roku 1594, podczas waśni rodowych, zamek został zdobyty i splądrowany.
W 1719 roku miasto wraz z zamkiem spłonęły.
W 1731 roku Dionysius Georg Joachim von Blankenburg rozpoczął budowę nowej rezydencji, ukończonej po siedmiu latach. Nowa siedziba, wzniesiona w stylu holenderskiego baroku, nie miała już charakteru obronnego. Istnieją przypuszczenia, że nowa budowla mogła powstać w innym miejscu niż średniowieczny zamek. Rezydencja Dionizego znajdowała się na południowy wschód od miasta, wśród łąk, na wzmocnionej palami kwadratowej wysepce otoczonej nawodnioną fosą. Budynek, zbudowany na planie prostokąta o wymiarach 20x40 metrów, był dwukondygnacyjny.
W latach 1743-1745 budowlę rozbudowano o dwa dodatkowe skrzydła.
Rezydencja
pełniła swoje funkcje do 1877 roku. Ostatni właściciel Mirosławca, baron von Blankenburg, zmarł w 1836 roku. Opuszczona w 1877 roku, w 1890 roku spłonęła i nie została odbudowana.
Do dziś zachowała się fosa oraz nikłe resztki murów XVIII-wiecznych w parku. Mimo prac archeologicznych nie udało się jednoznacznie ustalić, czy pałac został wzniesiony na nowym miejscu, czy na ruinach średniowiecznego zamku.
| 
Włącz 3D
