iędzyrzecz, miasto położone w widłach rzek Obry i Paklicy, może poszczycić się bogatą historią, której początki sięgają IX wieku. Wówczas na rzecznej wyspie powstał gród plemienny, który w X wieku wszedł w skład państwa wczesnopiastowskiego. Rozbudowany gród z wałami o hakowej konstrukcji zabezpieczał zachodnią granicę Wielkopolski. Strategiczne położenie na skrzyżowaniu szlaków handlowych przyczyniło się do wzrostu znaczenia Międzyrzecza, czego dowodem
Plan zamku według Bohdana Guerquina 'Zamki w Polsce' [źródło]
jest ulokowanie tu opactwa benedyktynów, o którym wzmiankuje Thietmar w kronicez 1005 roku. Nadgraniczne położenie narażało gród na częste najazdy, w tym ze strony Brandenburczyków.
W 1157 roku Międzyrzecz został zniszczony przez wojska Fryderyka Barbarossy. Po zjednoczeniu Polski przez Władysława Łokietka, Międzyrzecz powrócił do Korony i stał się siedzibą starostwa. Prawa miejskie Międzyrzecz otrzymał w 1248 roku.
Murowany zamek w Międzyrzeczu wzniesiono z inicjatywy Kazimierza Wielkiego. Budowę rozpoczęto około 1340 roku, prawdopodobnie kończąc ją po 1350 roku. Mury zamku wzniesiono na szczycie wału, starannie je fundamentując. W narożniku północno-wschodnim znajdowała się niewielka baszta, strzegąca bramy wjazdowej w murze wschodnim. Budynek mieszkalny usytuowano przy zachodnim boku zamku.
W 1474 roku zamek został zdobyty przez wojska króla Macieja Korwina. W 1520 roku, w trakcie wojny polsko-krzyżackiej, zamek został uszkodzony przez najemne wojska niemieckie. Podczas odbudowy, zamek otrzymał cechy renesansowe i został dodatkowo ufortyfikowany. W 1564 roku wzniesiono dwie narożne basteje przystosowane do użycia broni palnej. Basteje
Zamek w Międzyrzeczu na widokówce z okresu międzywojennego
połączono murem z bramami wjazdowymi.
Basteja południowa, dobrze zachowana, wzniesiona jest z cegły i posiada wewnętrzną średnicę około 10-11 metrów, z grubością murów wynoszącą 3,5 metra. Użytkowana kondygnacja znajduje się 3 metry nad poziomem terenu i zawiera strzelnice dla broni palnej oraz duże okna.
Zamek był siedzibą starostów, wśród których byli Jan Zamoyski i Stanisław Żółkiewski. Podczas wojny trzydziestoletniej w XVII wieku zamek został zniszczony, a następnie opuszczony.
W latach 1954-1958 przeprowadzone zostały badania archeologiczno-architektoniczne. Obecnie w zamku mieści się muzeum regionalne. Do dzisiejszych czasów zachowały się mury obwodowe w kształcie owalu oraz dwie basteje. Wewnątrz murów można zobaczyć pozostałości renesansowego domu mieszkalnego i budynek wartowni. Całość otacza fosa i wał ziemny. W pobliskim budynku starostwa i oficynie dworskiej mieści się Muzeum Ziemi Międzyrzeckiej, prezentujące zbiory archeologiczne, etnograficzne i historyczne, w tym unikatowy zbiór sarmackich portretów trumiennych.
W 1426 roku zamek wizytował król Władysław Jagiełło.
Włącz 3D
ędzyrzecz, miasto położone 
