czasach wczesnego średniowiecza, na północno-wschodnim krańcu dzisiejszej Krobi, na wyspie otoczonej bagnami, znajdował się obronny gród plemienny. Jego kontynuacją był gród kasztelański, wzmiankowany w połowie XIII wieku.
W połowie XV wieku, z inicjatywy biskupa poznańskiego Andrzeja z Bnina, istniejące założenie obronne przekształcono w zamek. Zamek powstał na specjalnie usypanym wzniesieniu i miał kształt wydłużonego prostokąta.
Zamek otoczony był murem obwodowym, do
Wschodni odcinek fosy zamkowej, fot. ZeroJeden, IX 2002
którego dostawiono dwa skrzydła. Główny budynek mieszkalny znajdował się przy kurtynie wschodniej, a mniejszy, połączony z nim, przy kurtynie południowej. Całe założenie otaczała szeroka fosa. Dodatkową obroną były stawy i podmokłe łąki od północnego zachodu i południowego wschodu.
Wjazd do zamku prowadził od strony zachodniej przez most przerzucony nad fosą. System obronny wjazdu był rozbudowany i prawdopodobnie wzmocniony wieżą bramną.
W połowie XVI wieku zamek został przebudowany. Prace miały na celu nadanie mu charakteru bardziej rezydencjonalnego. Według niektórych źródeł, w przebudowie brał udział architekt poznański Giovanni Battista Quadro.
Zamek nie przetrwał długo. Zniszczenia dokonane w czasie potopu szwedzkiego w 1655 roku oraz podczas wojny północnej doprowadziły do jego upadku. W XIX wieku ruiny zamku zostały całkowicie rozebrane. Na planie miasta z 1795 roku widoczne jest, że zamek był założony na planie regularnym, otoczony fosą i wałami.
Do dzisiejszych czasów, poza śladami fosy otaczającej niewielką wyspę, nie zachowały się żadne widoczne pozostałości zamkowych murów.
Włącz 3D
czasach wczesnego średniowiecza, na północno-wschodnim krańcu dzisiejszej Krobi, na wyspie otoczonej bagnami, znajdował się obronny gród plemienny. Jego kontynuacją był gród kasztelański, wzmiankowany 
