amek w Karpnikach, obecnie hotel i restauracja, posiada bogatą historię sięgającą średniowiecza. Pierwsza wzmianka o Karpnikach pochodzi z 1300 roku. Na początku XV wieku Karpniki znalazły się w rękach rodziny von Predel, a w 1438 roku przeszły na własność rycerza Cunza „Bielera” von Reichenbach. W 1476 roku właścicielami zostali bracia Schoff z Chojnika, a po podziale majątku w 1478 roku Karpniki przypadły Casparowi Schoffowi, który uczynił z nich swoją rodową siedzibę i dał początek karpnickiej gałęzi rodu.
Prawdopodobnie już pod koniec XIV wieku istniała siedziba właścicieli wsi, jednak jej lokalizacja nie jest znana. W miejscu obecnego zamku być może istniał dwór, gdy Karpniki były własnością von Reichenbach. Na przełomie XV i XVI wieku Caspar Schoff wzniósł murowaną siedzibę
fot. ZeroJeden, V 2005
na planie czworokąta o wymiarach 28x23m, otoczoną murem obronnym i fosą zasiloną wodami pobliskiej rzeki. Do kurtyny północnej dostawiono piętrowy budynek mieszkalny, natomiast przy kurtynie wschodniej węższy podpiwniczony budynek o funkcjach gospodarczych. W narożniku południowo-zachodnim usytuowano okrągłą wieżę, która umożliwiała flankowanie ogniem dojazdu do zamku. Brama znajdowała się w murze zachodnim i prowadził do niej zwodzony most przerzucony nad fosą.
W 1572 roku Adam Schoff sprzedał Karpniki Friedrichowi von Kanitz und Talowitz. Jego syn Christoph, po pożarze w 1593 roku, dokonał gruntownej rozbudowy zamku. Powstały dwa nowe dwukondygnacyjne skrzydła nakryte dwuspadowymi dachami po zewnętrznej stronie kurtyn zachodniej i południowej. Wewnętrzny dziedziniec zachował te same rozmiary, otoczono go drewnianym gankiem. Wejście ozdobiono późnorenesansowym portalem z 1603 roku. Fosa otaczająca zamek została odsunięta od zabudowań i poszerzona.
Po wojnie trzydziestoletniej zamek często zmieniał właścicieli. W
Widok z lotu ptaka od wschodu, fot. ZeroJeden, X 2013
drugiej połowie XVIII wieku nadbudowano zamkowe skrzydła, z wyjątkiem skrzydła zachodniego, o jedną kondygnację. W narożniku południowo-zachodnim powstała murowana klatka schodowa na planie elipsy. W 1822 roku właścicielem Karpnik został książę Wilhelm von Hohenzollern, brat króla Prus Fryderyka Wilhelma III. W latach 1844-46 obiekt przekształcono w neogotycką letnią rezydencję otoczoną parkiem. Nadbudowano skrzydło zachodnie, mury zwieńczono krenelażem i pseudo obronnymi wieżyczkami. Wieża otrzymała wieloboczną nadbudowę, zmieniono elewacje i wygląd bramy wjazdowej, a na dziedzińcu postawiono krużganki. Przebudowano wnętrza i dodano nowy wystrój.
Potomkowie księcia byli w posiadaniu zamku do 1945 roku. Po II wojnie światowej w obiekcie mieścił się Uniwersytet Ludowy, następnie Zakład Specjalny dla Dzieci, a od 1973 roku dom wypoczynkowy. W 1981 roku zamek stał się własnością gminy i stał nieużytkowany, co doprowadziło do zniszczeń.
W 2009 roku zamek wraz z parkiem i przyległym terenem zakupiła spółka deweloperska. Po remoncie w
Zdjęcie lotnicze, fot. ZeroJeden, III 2022
obiekcie funkcjonuje hotel oraz restauracja. Pomimo późniejszych prac, zamek w Karpnikach zachował pozostałości pierwotnej budowli. Najstarsze średniowieczne pomieszczenia to podstawa wieży oraz dolne partie skrzydła wschodniego i północnego. Z czasów renesansowej rozbudowy zachowały się piętra skrzydła południowego i zachodniego. Z doby baroku pochodzi reprezentacyjna klatka schodowa. Nadal zamek otacza nawodniona fosa, przez którą wiedzie do niego kamienny most.
Włącz 3D
mek 
