uiny zamku w Fałkowie, datowanego na XVII wiek, znajdują się na wzniesieniu otoczonym fosą. Miejscowość Fałków jest jedną z najstarszychw województwie świętokrzyskim, a we wczesnym średniowieczu stanowiła własność rodu Odrowążów, którzy od niej przyjęli nazwisko Fałkowskich. W 1340 roku król Kazimierz Wielki zezwolił na przekształcenie Fałkowa we miasto na prawie magdeburskim.
Prawdopodobnie w pierwszej połowie XIV wieku, obok miasta, wzniesiono niewielki, gotycki zamek rycerski. Brak badań i przekazów ikonograficznych uniemożliwia odtworzenie jego wyglądu. Istnienie obronnej siedziby potwierdza informacja z połowy XIV wieku, mówiąca, że biskup krakowski Piotr zwany Szirzyk pochodził „de castro Falkow”. Kolejna wzmianka o zamku pochodzi z 1418 roku, gdzie
fot. ZeroJeden, V 2006
jest on obiektem podziału majątkowego.
W XV wieku Fałków przeszedł w ręce Giżyckich. W 1623 roku zamek stał się własnością Wojciecha z Brzezin Lasockiego, dworzanina królewskiego. Być może wtedy, na miejscu gotyckiego założenia, wzniesiono nowożytny dwór, nadal otoczony nawodnioną fosą i z drewnianym mostem zwodzonym. Zamek został zniszczony w czasie ""potopu"" szwedzkiego i od tego czasu pozostaje w ruinie.
Po Lasockich Fałków należał do Stadnickich. W 1833 roku Franciszek Jakubowski kupił dobra fałkowskie od hrabiny Ksawery Stadnickiej. W rękach jego spadkobierców, majątek ten pozostał aż do okresu poprzedzającego II wojnę światową. W 1869 roku Fałków utracił prawa miejskie.
Obecnie na miejscu zamku znajdują się kamienno-ceglane ruiny. Zachowane są mury pierwszego piętra z oknami, brama wjazdowa oraz zagruzowane piwnice. Całość otacza nawodniona fosa. Zamek w Fałkowie ma bogatą historię, jednak nadal czeka na badania, które pozwolą odkryć jego tajemnice.