Dodatki
1232 roku książę Władysław Odonic nadał zakonowi templariuszy 1000 włók ziemi między Wartą, Odrą i Myślą, tworząc komandorię
z siedzibą
w Chwarszczanach. Templariusze nadali swojej siedzibie charakter folwarku. Zgodnie ze swą koncepcją templariusze nadali swej siedzibie charakter folwarku aniżeli zamku. Zajmował on obszar płaskiego wzniesienia o kształcie elipsy. Od zachodu wzniesienie przylegało do rzeki,
z pozostałych stron otaczały je rozległe bagna.
Od 1250 roku do końca XIII wieku,
w północno-zachodniej części majdanu, templariusze zbudowali pierwszą murowaną budowlę - jednonawową kaplicę
z granitowej kostki. Po włączeniu komandorii do państwa margrabiów magdeburskich nastąpił jej rozwój. Pod koniec XIII wieku kaplicę przebudowano na bardziej monumentalną
|
|
Kaplica i jej wnętrze na międzywojennej widokówce |
|
budowlę o wymiarach 25,2 x 9,5 m oraz wysokości 13,6 m. Była to budowla o wnętrzu salowym trzyprzęsłowa ze sklepieniem krzyżowo-żebrowym, oskarpowana
z dwiema cylindrycznymi basztami
w fasadzie zachodniej, nadającymi jej charakter obronny. Do budowy wykorzystano kostkę granitową
z rozebranej starszej budowli, posłużyła do wykonania kamiennego cokołu sięgającego do wysokości 3m. Pozostałe mury i baszty wykonano
z cegły. Prawdopodobnie zamkowy dziedziniec otaczały inne budynki mieszkalne i gospodarcze. Całość otaczały zapewne jakieś umocnienia, choć obecny stan wiedzy uniemożliwia ich odtworzenie.
W roku 1758, podczas wojny siedmioletniej, spłonęły wszystkie zabudowania dawnego zamku. W dwa lata później odbudowano jedynie kaplicę. Podczas kolejnych prac w roku 1858 dokonano niewielkich zmian w jej wyglądzie oraz dobudowano od północy zakrystię.
Obecnie zamkowa kaplica funkcjonuje jako kościół pw. św. Stanisława Kostki. Stanowi przykład architektury gotyckiej.
Włącz 3D
