amek w Bobolicach, położony w północnej części Jury Krakowsko-Częstochowskiej, około 1,5 km na wschód od Mirowa, wzniesiony został w połowie XIV wieku z inicjatywy Kazimierza Wielkiego. Stanowił element systemu obronnego strzegącego zachodniej granicy Polski od strony Śląska. Zamek bobolicki oraz bliźniaczy zamek Mirów, usytuowany na przeciwległym krańcu grzbietu skalnego, miały strzec pogranicza Małopolski ze Śląskiem.
Warownia wzniesiona została na planie nieregularnym,
fot. ZeroJeden, VIII 2002
dopasowanym do kształtu wapiennej skały, na której ją posadowiono (360 m n.p.m.). Pierwotnie składała się z cylindrycznej wieży (stołpu) i przylegającego do niej budynku mieszkalnego (kamieńca) oraz muru obwodowego. Do budowy użyto miejscowego kamienia wapiennego. Z czasem rozebrano gotycki stołp i większą część kamieńca, na ich miejscu wzniesiono nowy dwupiętrowy budynek z kuchnią, piekarnią, spiżarnią i skarbcem w przyziemiu oraz komnatami mieszkalnymi i kaplicą na wyższych kondygnacjach. Od północy i wschodu wzniesiono dwie półkoliste baszty. Wjazd prowadził od zachodu, gdzie zbocze jest łagodniejsze, dodatkowym wzmocnieniem obronności zamku była sucha fosa ze zwodzonym mostem. U podnóża skały znajdowało się podzamcze otoczone własnym murem obwodowym.
Po śmierci Kazimierza Wielkiego, w roku 1370, Bobolice wraz z ziemią wieluńską i sieradzką otrzymał w lenno Władysław Opolczyk, który obsadził zamek załogą wojsk zaciężnych. W 1396 roku Władysław Jagiełło odebrał Opolczykowi ziemie lenne. Zamek został obsadzony polską załogą i włączony w skład domeny królewskiej.
Na początku XV wieku zamek przeszedł w ręce prywatne – najpierw Szafrańców i Trestków, a następnie rodziny Krezów herbu Ostoja, którzy władali nim przez blisko 200 lat. Zamek został rozbudowany. W roku 1587 został zdobyty i na krótko zajęty przez wojska arcyksięcia Maksymiliana Habsburga, a następnie odbity przez wojska Jana Zamoyskiego. Po Krezach zamek należał do Myszkowskich i Męcińskich. Kres świetności zamku nastąpił w czasie potopu szwedzkiego. W roku
fot. ZeroJeden, III 2005
1657 wojska szwedzkie ograbiły i spaliły zamek, który opuszczony popadł w ruinę.
Jan III Sobieski w 1683 roku, ciągnąc na odsiecz Wiedniowi, zatrzymał się w Bobolicach, ale musiał nocować w namiotach. Podjęto próby odbudowy, ale zaniechano ich pod koniec XVIII wieku. W 1882 ziemię, na której stały opuszczone mury, otrzymała miejscowa chłopska rodzina Baryłów. Ich spadkobiercy w 1999 roku odsprzedali ruinę Jarosławowi Laseckiemu, który podjął się rekonstrukcji.
Do niedawna warownię stanowiły niewielkie fragmenty zamku górnego, m.in. ściana wschodnia oraz skromne pozostałości murów obwodowych. W latach 2001-2011, pod kierunkiem krakowskich archeologów, przeprowadzono prace rekonstrukcyjne, połączone z badaniami archeologicznymi. Odtworzono przebieg murów i charakter przebudów zamku oraz wydobyto artefakty.
Obecnie w odbudowanym zamku funkcjonuje centrum konferencyjne i punkt obsługi turystycznej. Dostępne są do zwiedzania starannie zrekonstruowane komnaty, a w jednejz baszt znajduje się niewielkie muzeum.
Z zamkiem związana
Widok zamku z lotu ptaka, fot. ZeroJeden VIII 2018
jest legenda o tunelu łączącym go z zamkiemw Mirowie oraz o ukrytych skarbach. W piętnastowiecznych kronikach odnotowano, że jeden z Krezów porwał i przetrzymywał w zamku swoją bratanicę, co mogło dać początek legendzie o Białej Damie.
Włącz 3D
mek 
