Nazwy podobne do Å»arnowiec: Å»ary ·
Tarnowiec ·
Å
Dodatki
»arnowiec otrzymaÅ‚ prawa miejskie od Kazimierza Wielkiego w XIV wieku, a król ten wzniósÅ‚ w nowopowstaÅ‚ym mieÅ›cie murowany zamek, najprawdopodobniej w pierwszej poÅ‚owie XIV wieku. Do jego budowy użyto cegÅ‚y i kamienia wapiennego. Jan z Czarnkowa nie wspomina o żarnowieckim obiekcie na liÅ›cie wzniesionych przez Kazimierza Wielkiego zamków. Jan DÅ‚ugosz pisze natomiast, że królowa Adelajda byÅ‚a strzeżona w zamku w Å»arnowcu, zbudowanym przez króla Kazimierza z bardzo piÄ™knej, wypalonej
cegły.
Zamek wzniesiono na podmokłych łąkach nad rzeką Pilicą, co nadawało mu cechy typowego zamku nizinnego. Miał kształt regularnego czworoboku o wymiarach 105x125 m. Składał się z dwukondygnacyjnego domu głównego oraz muru obwodowego wzmocnionego narożnymi basztami. Pozostałą zabudowę dziedzińca stanowiły budynki drewniane. Wjazd do zamku prowadził ze wschodu, od strony miasta i prawdopodobnie posiadał wieżę bramną ze zwodzonym mostem. Całość otaczała nawodniona wodami Pilicy fosa.
W 1524 roku zamek został zniszczony w czasie wielkiego pożaru miasta, kiedy należał do starosty żarnowieckiego Andrzeja Gnoińskiego. W połowie XVII wieku zamek wraz z miastem został ponownie zniszczony przez najazd szwedzki. W 1775 roku zamek ponownie został zniszczony przez pożar i nie został odbudowany, a pozbawiony opieki popadł w ruinę. Na przełomie XVIII i XIX wieku resztki murów uległy całkowitej rozbiórce.
Relikty założenia ulokowane są na lewym brzegu Pilicy, na północny zachód od rynku w Żarnowcu. Dziś jeszcze widoczne
są częściowo zarysy fosy. Prowadzone w 1994 roku wykopaliska archeologiczne wykazały istnienie murowanych reliktów. Odsłonięto m.in. basztę narożną, którą wiąże się z najstarszą fazą zamku XIV-XV wiecznego. Do naszych czasów nie zachowały się żadne widoczne fragmenty zamkowych murów.
|