Dodatki
o  czątki Wodzisławia sięgają prawdopodobnie połowy XIII wieku, kiedy to z inicjatywy księcia opolsko-raciborskiego Władysława w południowo-wschodnim narożniku miasta powstała budowla w formie wieży na kopcu. Wieża ta, wzniesiona z drewna i oblicowana gliną, otoczona była prawdopodobnie palisadą i fosą z mostem. Obecnie na terenie Parku Miejskiego zachował się ziemny pagórek o wymiarach 35x32m u podstawy i 18x18m na szczycie, będący pozostałością tej budowli.
W roku 1460,
w okresie niespokojnym dla Śląska, bandy rycerzy rabusiów spaliły Rybnik i alodium książęce w Wodzisławiu, co być może zakończyło funkcjonowanie wieży na kopcu.
W roku 1471 Jan IV wziął udział w wyprawie do Pragi, a w odwecie w 1474 księstwo kaniowskie najechały i zniszczyły oddziały Macieja Korwina. Jan IV po utracie księstwa kaniowskiego osiadł w Wodzisławiu i prawdopodobnie podjął budowę nowej, murowanej siedziby na obszarze pomiędzy gródkiem a dzisiejszym pałacem.
Pierwsza pisemna wzmianka o zamku w Wodzisławiu pochodzi z 1502 roku, kiedy to król czeski Władysław Jagiellończyk nadał Janowi Šelenberkowi miasto Wodzisław i państwo wodzisławskie. W roku 1517 Jerzy Šelenberk sprzedał Wodzisław Baltazarowi Wilczkowi. W roku 1524 państwo wodzisławskie nabył Jan Planknar, a cesarz Ferdynand I Habsburg inkorporował państwo wodzisławskie do księstwa opawskiego. W roku 1575 nastąpił podział majątku i zamku po małżeństwie Magdaleny Planknar z Jakubem Spowerinem z Lublińca.
Inwentarz zamku z 1584 roku opisuje
|
|
Gródek stożkowy w sąsiedztwie pałacu, fot. ZeroJeden, IX 2004 |
|
budowlę składającą się z kilku budynków, w tym bramy z komnatą zbrojownią, dwukondygnacyjnego budynku głównego z komnatami, kuchni, stajni, drewutni, kuźni oraz mostu nad fosą.
W roku 1602 Wodzisław kupił Jerzy Horvath Plawecki, który rzadko odwiedzał zamek. W okresie wojny trzydziestoletniej zamek został zniszczony i popadł w ruinę. Około 1640 roku Andrzej Plawecki podjął próbę remontu, ale zniechęcony wyjechał na Węgry. W roku 1655 dobra wodzisławskie przejął Gabriel Plawecki, a ziemia wodzisławska uzyskała status mniejszego państwa stanowego. Stefan Plawecki z powodu zadłużenia zlicytował w 1668 roku majątek, który za 68 tys. guldenów reńskich kupił prymas Węgier Jerzy Szelepcsĕnyi. Po jego śmierci Wodzisław zajął cesarz Leopold I Habsburg, który zastawił państwo wodzisławskie u księcia Ferdynanda Józefa Dietrichsteina, a w roku 1696 książę stał się jego właścicielem. W dokumencie sprzedaży zamek określono jako zrujnowany.
W roku 1738 wodzisławskie państwo stanowe przejął Guidobald Józef Dietrichstein.
W roku 1743 odbył się na zamku ślub z Marią Gabrielą Henckel von Donnersmarck.
W roku 1745 Wodzisław wraz ze Śląskiem stał się częścią Prus. Po pokoju drezdeńskim zorganizowano na zamku uroczystość. Jednocześnie trwała budowa nowej siedziby Dietrichsteinów na północ od starego zamku, która została ukończona w roku 1747. Nowe założenie na planie prostokąta, w stylu klasycystycznym, miało świadczyć o prestiżu rodu. Stary zamek został rozebrany, a na jego miejscu powstały pałacowe ogrody.
Dietrichsteinowie posiadali pałac do roku 1772. W roku 1822 pałac, będący własnością Ernesta von Strachwitz, uległ częściowemu spaleniu podczas pożaru miasta, ale został odnowiony cztery lata później. W latach 1860-1881 część pałacu, za zgodą Ernesta Brauns, przeznaczono na magistrat. W roku 1906 obiekt został wykupiony przez władze miejskie i zaadaptowany na urzędy i mieszkania. Obecnie w pałacu mieści się Urząd Stanu Cywilnego i Muzeum.
Prowadzone prace ziemne obok pałacu ujawniły pozostałości wcześniejszego założenia. Dalsze badania archeologiczne, zwłaszcza w rejonie gródka stożkowatego i na terenie pomiędzy dzisiejszym zamkiem a gródkiem, są niezbędne dla pełnego poznania historii zamku w Wodzisławiu.
| 
Włącz 3D
