amek w Rynie wzniesiono na wzgórzu pomiędzy Jeziorem Ryńskim a Jeziorem Ołów. W miejscu tym wcześniej istniał drewniany gród. Budowę murowanej warowni rozpoczęto w 1377 roku z inicjatywy wielkiego mistrza zakonu krzyżackiego Winricha von Kniprode. Zamek należał do komturstwa bałgijskiego, a jego celem było wzmocnienie granic państwa zakonnego przed najazdami Litwinów.
Pod koniec XIV wieku komturem na zamku był Konrad Wallenrod, który w 1394 roku utworzył efemeryczne komturstwo ryńskie dla swojego brata Fryderyka. Po zawarciu pokoju z Litwą w 1398 roku, strategiczne znaczenie zamku zmalało. W latach 1420-1468 urzędowali w nim prokuratorzy. Po II pokoju toruńskim w 1468 reaktywowano komturstwo które istniało do sekularyzacji Zakonu w roku 1525. W 1525 roku zamek przeszedł
fot. ZeroJeden, VI 2002
w ręce polskie i do 1752 roku był siedzibą starostów książęcych.
Zamek został zbudowany w stylu gotyckim na planie czworoboku z dziedzińcem wewnętrznym o wymiarach 44x52 metry. Było to założenie czteroskrzydłowe przeznaczone dla rycerzy krzyżackich. Na przedzamcze składały się trzy skrzydła po wschodniej stronie głównego korpusu zamku, gdzie znajdował się folwark z zapleczem gospodarczym oraz kuszarnia. Całość otaczały fosy nawodnione wodami Jeziora Ołów. Wjazd do zamku prowadził od wschodu przez podzamcze. Bliskość jezior spowodowała, że komturowi podlegała flotylla statków rybackich, a na zamku umieszczono urząd Fischmeistra.
W skrzydle zachodnim głównego założenia zachowała się sień przejazdowa z portalem. Przy skrzydle południowym, od strony dziedzińca, mieściła się okrągła, wielokondygnacjowa baszta, do której w późniejszych czasach dobudowano okrągłą wieżę schodkową. Inwentarze z XV wieku wymieniają piwnice, browar, piekarnię, kuchnię, młyny i folwark inwentarski. W inwentarzachz XVI wieku pojawiają się zbrojownia, prochownia, spiżarnia, kaplica, poddasze oraz folwark przed zamkiem. Piwnice otrzymały krzyżowe sklepienia również w przyziemiu utworzono salę ze sklepieniem krzyżowym wspartym na trzech filarach. Na pierwszym piętrze znalazły się kaplica kapitularz oraz mieszkanie komtura. Od strony dziedzińca zbudowano piętrowy drewniany krużganek.
W drugiej połowie XVII dawna krzyżacka warownia została przekształcona w wygodną myśliwską rezydencję. Od tego czasu aż do roku 1752 na zamku rezydował wójt z tytułem książęcego
Widok od wschodu, fot. ZeroJeden, IV 2007
łowczego. Podczas „potopu” w roku 1657 zamek uległ spaleniu. W drugiej połowie XVIII wieku zamek został opuszczony i wystawiony na licytację w 1794 roku. W 1853 roku władze pruskie przebudowały zamek na więzienie, co spowodowało poważne zmiany w jego wnętrzach. Po pożarze w 1881 roku odbudowa trwała trzydzieści lat, do 1911 roku.
Obecnie w kompleksie zachowały się częściowo pierwotne mury, wieża z klatką schodową oraz sklepienia piwnic. W wyniku odbudowy zamek zyskał neogotycki wygląd z charakterystycznymi narożnymi wieżyczkami. Mieści się tu siedziba władz miejskich, Ośrodek Kultury, biblioteka, schronisko PTTK oraz muzeum.
Włącz 3D
mek 
