amek Rabsztyn wznosi się na skalistym wzgórzu dominującym nad okolicą. Początki budowli datuje się na przełom XIII i XIV wieku, kiedy to powstały pierwsze drewniano-ziemne umocnienia.
Pierwsza pisemna wzmianka o zamku pochodzi z 1396 roku i wspomina o kapelanie kaplicy zamkowej. W tym czasie warownia należała do Spytka z Melsztyna, a ród Melsztyńskich pozostawał w jej posiadaniu do roku 1441. W wyniku konfiskaty za sprzeniewierzenie się królowi, zamek stał się wianem Jadwigi z Książa i przeszedł w ręce Andrzeja Tęczyńskiego z rodu Toporczyków.
W 1442 roku Andrzej Tęczyński otrzymał polecenie od króla Władysława Warneńczyka, aby wzmocnić zamek. Po jego śmierci syn Andrzeja przyjął nazwisko Rabsztyński od nazwy rodowej siedziby. W 1509 roku, po wygaśnięciu
Południowy odcinek muru obwodowego, fot. ZeroJeden, V 2005
rabsztyńskiej linii rodu, zamek przeszedł w ręce Bonerów, którzy przez trzy pokolenia sprawowali urząd starostów rabsztyńskich.
W 1583 roku zamek gościł wspaniałą uroczystość weselną hetmana Jana Zamoyskiego i Gryzeldy Batorówny, bratanicy króla Stefana Batorego. W 1587 roku załoga zamku pod dowództwem płk Gabriela Hołubka rozbiła oddział wojsk arcyksięcia Maksymiliana Habsburga.
Kolejnym starostą w 1592 roku został Mikołaj Wolski, a następnie marszałek wielki koronny Zygmunt Myszkowski, który na początku XVII wieku rozbudował zamek na renesansową rezydencję, która częściowo utraciła charakter obronny. U podnóża zamku górnego powstał zamek dolny z trójskrzydłowym pałacem o dwóch kondygnacjach, liczącym 40 pokoi. Całość oddzielona była od reszty wzgórza głęboką fosą, nad którą przerzucono most na filarach, prowadzący do podpiwniczonej wieży bramnej zwanej Sławkowską.
Podczas potopu szwedzkiego w 1657 roku wycofujące się wojska szwedzkie splądrowały i zniszczyły zamek. Od tego momentu warownia
Drzeworyt według rysunku B.Podbielskiego, Tygodnik Illustrowany 1862 ze zbiorów Biblioteki Instytutu Badań Literackich PAN
zaczęła popadać w ruinę. Mimo że niektóre ocalałe pomieszczenia były wykorzystywane do początku XIX wieku, siedziba starosty została przeniesiona do pobliskiego dworu. W połowie XIX wieku poszukiwacze skarbów wysadzili w powietrze wieżę zamku górnego oraz część ocalałych pomieszczeń.
Zamek w Rabsztynie zachował się jako malownicza ruina, będąca przykładem ewolucji od średniowiecznej strażnicy do magnackiej rezydencji. Z pierwotnej gotyckiej warowni zachowały się fragmenty murów zamku górnego na wapiennej skale, pozostałości murów obwodowych otaczających wzgórze zamkowe od południa i wschodu oraz resztki fosy. Z renesansowego pałacu przetrwały zewnętrzne ściany.
W latach 2008-2020 przeprowadzono prace konserwacyjne i rekonstrukcyjne. W 2009 roku odbudowano węzeł bramny. W pomieszczeniu bramy znajduje się ekspozycja poświęcona historii zamku. W kolejnych latach częściowo zrekonstruowano zamek górny.
Włącz 3D
mek Rabsztyn wznosi się na skalistym wzgórzu dominującym nad okolicą. Początki budowli datuje się na przełom XIII i XIV wieku, kiedy to powstały pierwsze drewniano-ziemne umocnienia.
