amek w Przedborzu, którego fragmenty fundamentów i piwnic zachowały się do dzisiaj, został wzniesiony w XIV wieku przez Kazimierza Wielkiego w stylu gotyckim. Pierwsza wzmianka o Przedborzu pochodzi z bulli gnieźnieńskiej z 1136 roku, a jego rozwój zawdzięczał on biegnącemu tędy szlakowi handlowemu oraz przeprawie na rzece Pilicy. Do obrony przeprawy i komory celnej wzniesiono zapewne drewniany gród obronny, poprzedzający murowany zamek.
Król Kazimierz Wielki w 1370 roku nadał Przedborzowi prawa miejskie i był fundatorem murowanego zamku. Pierwotne założenie składało się z domu mieszkalnego o wymiarach 13x31 metrów oraz czworobocznej wieży.
W XV wieku, za panowania Władysława Jagiełły, zamek został rozbudowany, otoczony murem obwodowym i wzbogacony o drewniane budynki gospodarcze.
Widok zamku z lotu ptaka, fot. ZeroJeden VIII 2018
Z królewskiej rezydencji zamek stał się siedzibą starostów niegrodowych.
Kres rozwoju zamku i miasta nastąpił podczas potopu szwedzkiego w 1655 roku. Spalone zostały niemal wszystkie zabudowania miejskie, a zamek został poważnie zniszczony. Nigdy nie został odbudowany i z czasem uległ rozbiórce. Zniszczenia te uniemożliwiają dokładne odtworzenie wyglądu zamku oraz jego kolejnych faz rozwoju.
Do czasów współczesnych zachowały się jedynie nikłe pozostałości zamkowych murów. Wśród budynków wzniesionych na dawnym wzgórzu zamkowym przetrwała kamienna przypora wykonana z piaskowca, która prawdopodobnie służyła jako wzmocnienie muru obwodowego.