Zamek w Podgrodziu

amek w Podgrodziu, położony około 2 km od Ćmielowa, wzniesiono na skraju cypla, którego zbocza stromo opadają ku dolinie rzeki Kamiennej. Historia obiektu jest niejasna, a fundator pozostaje nieznany. Budowę rozpoczęto prawdopodobnie w połowie XIV wieku. Niektóre źródła sugerują, że wzmianka z 1388 roku o ""castrum Ćmielów"" odnosi się właśnie do zamku w Podgrodziu. Dokument ten potwierdza sprzedaż zamku przez braci Marcina i Mikołaja Gniewoszowi z Dalewic, późniejszemu kasztelanowi sandomierskiemu.

Wzniesienie, na którym usytuowano zamek, powstało dzięki wykopaniu głębokiej fosy, odcinającej koniec cypla. Powierzchnia zamku miała około 25 metrów średnicy. Prace archeologiczne wykazały, że plan zamku dostosowano do kształtu wzniesienia i był zbliżony do koła. Mur obwodowy, o grubości ponad metra, powstał wzdłuż północnej i zachodniej 

zdjęcie lotnicze, fot. ZeroJeden, VII 2020

krawędzi. W południowo-zachodnim narożniku zachowały się pozostałości wieżyczki o wymiarach 4 x 4,8 metra.

Nie udało się odtworzyć pełnego obwodu murów, co może sugerować, że zamek w Podgrodziu nigdy nie został ukończony. Potwierdzeniem tej hipotezy mogą być pryzmy zgromadzonego wapiennego kamienia, odnalezione podczas prac badawczych. Z drugiej strony, wydobyto sporo przedmiotów sugerujących użytkowanie zamku. Aby pogodzić te sprzeczne fakty, pojawiła się teoria, że zamek był zamieszkały, nie będąc do końca ukończonym. Prawdopodobnie w XVII wieku zamek został zniszczony.

Obecnie na szczycie wzgórza zobaczyć można jedynie nikłe relikty kamiennych murów przyziemia. Przeprowadzone badania pozwoliły ustalić, że zamek wzniesiono na planie wieloboku.