Dodatki
 1247 roku w okolicy obecnego Łabiszyna wzmiankowany jest gród. Jego dokładna lokalizacja pozostaje nieznana, jednak przypuszcza się, że nie znajdował się w miejscu, gdzie później wzniesiono zamek.
Zamek w Łabiszynie został zbudowany w 1376 roku na południowy wschód od miasta, bliżej rzeki Noteć, naprzeciwko obecnego kościoła parafialnego położonego po drugiej stronie rzeki. Fundatorem warowni był Andrzej z Łabiszyna herbu Prawdzic.
W XV wieku, prawdopodobnie w jego pierwszej połowie, wojewoda gniewkowski i brzesko-kujawski Maciej z Łabiszyna mógł rozbudować zamek. Uważa się go za fundatora zamku nizinnego wzniesionego pomiędzy miastem a rzeką Notecią. Położenie budowli na nadrzecznych łąkach wskazuje na jej charakter nizinny. Zamek został wzniesiony z cegły na regularnym
planie.
Miasto wraz z zamkiem przechodziły kolejno w ręce różnych rodów. Do 1595 roku należały do Leszczyców, którzy później zmienili nazwisko na Kościeleccy. Następnie do 1619 roku właścicielami byli Czarnkowscy, do 1644 roku - Rudzińscy, przez kolejne pięć lat - Opalińscy, a potem do 1764 roku - Gembiccy. Przed II wojną światową Łabiszyn był własnością Skórzewskich.
Niestety, zamek nie zachował się do naszych czasów. Nie istnieją żadne historyczne wzmianki opisujące jego wygląd. Można jedynie przypuszczać, że został zbudowany z cegły i otoczony fosą zasilaną wodami Noteci. Skąpa ilość przekazów na temat zamku uniemożliwia odtworzenie jego dokładnego wyglądu i kolejnych faz rozwoju.
| 
Włącz 3D
