amek w Koziegłowach powstał prawdopodobnie na miejscu wcześniejszej warowni drewnianej, nad rzeczką Sarnystok. Według legendy, już we wczesnym średniowieczu istniał tu gród, którego budowniczym miał być wojewoda krakowski Mikołaj herbu Lis, choć brak na to naukowych dowodów.
Pierwsza pisemna wzmianka o zamku pochodzi z kroniki Jana Długosza z 1409 roku, gdzie jako właściciel miasta i zamku Koziegłowy wymieniany jest Krystyn I herbu Lis, kasztelan sądecki i starosta kolski. Nie jest jednak jasne, czy Krystyn I wzniósł zamek od podstaw, czy rozbudował istniejącą wcześniej fortyfikację drewniano-ziemną.
Zamek wzniesiono w stylu gotyckim, na niewielkim wzniesieniu pośród podmokłych łąk w zakolu Sarniego Stoku. Był to zamek nizinny o regularnym kształcie wydłużonego prostokąta
Zdjęcie lotnicza, fot. ZeroJeden, IV 2022
o wymiarach 50x25 metrów. Otoczony był murem, a na dziedzińcu znajdował się główny budynek mieszkalny, wzniesiony na planie prostokąta z łamanego kamienia wapiennego. Wjazd do zamku prowadził długą, 125-metrową groblą usypaną przez bagna. Bramę wzmacniała kwadratowa wieża o boku 9 metrów, wsparta narożnymi przyporami, której grubość muru dochodziła do 2,4 metra. Prawdopodobnie istniał również most zwodzony. Całość otoczona była podwójnym pierścieniem ziemnych wałów i fosą. Wewnętrzny wał wzmocniono kamienną ławą i palisadą. Od wschodu do zamku przylegał niewielki przygródek z własnym wałem i fosą.
W połowie XV wieku zamek został zniszczony podczas najazdów. W latach 1452-57 przez odziały grasujących najeźdźców.
W 1519 roku Krystyn IV sprzedał zadłużony majątek biskupowi Janowi Konarskiemu. Od tego momentu zamek pełnił rolę dworu biskupów rezydujących w Siewierzu.
W 1548 roku, po zniszczeniach, biskup Samuel Maciejowski podjął próbę odbudowy, jednak lustracja z 1598 roku przedstawiała go jako
Wały w miejscu zamku, fot. ZeroJeden, VI 2000
opuszczoną ruinę. Podczas potopu szwedzkiego zamek został zajęty przez Szwedów, którzy wycofując się spod Częstochowy, przez kilka dni bronili się w nim. Ostrzał artyleryjski zmusił załogę do wycofania się, co przypieczętowało los zamku.
W 1865 roku, na polecenie władz carskich, pozostałości zamkowych murów rozebrano, a uzyskany materiał wykorzystano do budowy drogi do Gniazdowa.
Obecnie jedynymi pozostałościami po zamku są resztki fundamentów, oraz zarysy wałów i fos, znajdujące się na łąkach na północny zachód od miasta.