amek w Bolesławcu, położonym w południowej Wielkopolsce nad rzeką Prosną, został wzniesiony w latach 1333-1335 przez króla Kazimierza Wielkiego. Lokalizacja warowni to prawy brzeg rzeki, wśród nadrzecznych mokradeł, w miejscu, gdzie wcześniej znajdował się gród założony przez Bolesława Pobożnego w 1266 roku. Zamek, zbudowany z cegły, powstał na planie owalu i składał się z muru obwodowego, bramy oraz dwóch drewnianych budynków na dziedzińcu. Jego budowa wywołała konflikt z królem czeskim Janem Luksemburczykiem, który załagodzono obietnicą zniszczenia zamku, niespełnioną jednak przez Kazimierza Wielkiego.
Po roku 1370, za panowania Ludwika Węgierskiego, ziemia wieluńska, wraz z Bolesławcem, została oddana w zastaw księciu Władysławowi Opolczykowi. Zamek stał się siedzibą odrębnego
fot. JAPCOK, VIII 2003
okręgu administracyjnego. Opolczyk dokonał istotnej przebudowy i modernizacji obiektu. Podsypano wzgórze zamkowe, podwyższono mury obwodowe, a na dziedzińcu wzniesiono wolnostojącą, ośmioboczną, ceglaną wieżę (stołp). Wzdłuż wschodniego odcinka muru powstały dwa murowane budynki: reprezentacyjno-administracyjny oraz mieszkalny, zastępując wcześniejszą drewnianą zabudowę.
W roku 1396, w wyniku knowań Opolczyka przeciwko Polsce, król Władysław Jagiełło podjął decyzję o odebraniu mu zastawionych ziem. Wojska królewskie zdobyły okoliczne zamki, jednak zamek w Bolesławcu, mimo oblężenia, pozostał niezdobyty. Dopiero w 1401 roku wdowa po Władysławie Opolczyku oddała go polskiemu królowi. Zniszczony podczas oblężenia zamek ponownie stał się nadgraniczną strażnicą i siedzibą starostwa niegrodowego. Przez kolejne dwa wieki jego wygląd nie uległ większym zmianom.
Poważna zmiana wyglądu zamku nastąpiła w latach 1615-1628, kiedy starostą bolesławickim został Kacper Denhoff. Rozebrano drewniane zabudowania, a wzdłuż muru wschodniego wzniesiono jeden, długi (40 metrów) dom zamkowy. Cały zamek otynkowano i ozdobiono techniką sgraffito, co nadało mu charakter wielkopańskiej rezydencji, kosztem cech obronnych.
W roku 1642 zamek został uszkodzony w czasie wojny trzydziestoletniej. Kolejne zniszczenia, dokonane przez Szwedów w 1704 roku, spowodowały jego opuszczenie i popadnięcie w ruinę.
W latach 1972-1979 przeprowadzono prace archeologiczne, które pozwoliły odtworzyć historię zamku. Obecnie po dawnej warowni pozostały niewielkie fragmenty murów oraz
Plan zamku według Tadeusza Poklewskiego 'Zamki środkowopolskie, cz. II'
samotnie stojąca, gotycka wieża, z której rozciąga się widok na zalew i okolicę.
Włącz 3D
mek 
