Mikołaj Wolski z Podhajec herbu Półkozic
Mikołaj Wolski z Podhajec herbu Półkozic (1553 - 9 marca 1630), marszałek wielki koronny od 1616, marszałek nadworny koronny od 1600, dyplomata, starosta krzepicki i olsztyński, skarbnik rawski.
Miał dwóch braci: Stanisława i Zygmunta, z którymi posiadał miasto Sendomierz (dziś Mińsk Mazowiecki w okolicach Warszawy). Posiadał tez dobra koło Przemyśla, np. Rybotycze i m. Babica zakupione od Mikołaja Marcina Drohojowskiego. Ojcem Mikołaja Wolskiego był kasztelan sandomierski. Zwiedził wszystkie prawie kraje Europy. Wychowany na dworze Maksymiliana - księcia Austrii. Następnie po pobycie przez 16 lat na dworze cesarza Rudolfa , powrócił do ojczyzny. Wysyłany był w róznych poselstwach. W kraju dla biegłości wielkiej w prawie, i zasług, sprawował znakomite godności. Ożenił się z Teodorą Bielską, z którą miał córkę Petronelę z Podhajec, poślubioną przez burgrabię krakowskiego Krzysztofa Rogowskiego. Sprowadził z zagranicy do Polski wielu rzemieślników Przebywając w Rzymie, jako poseł Zygmunta III Wazy, do papieża Klemensa VIII, bardzo upodobał sobie zakon Kamedułów, którzy zobowiązali się przysłać do Polski paru zakonników, jednak pod warunkiem, że wystawi im klasztor i zapewni odpowiednie fundusze na ich utrzymanie. Według legendy przez długie lata zajmował się czarną magią i alchemią, jednak pod koniec życia, gdy uznał, że jego życie jest niegodziwe i bezbożne, ufundował klasztor kamedułów na Bielanach w Krakowie. Został pochowany przy wejściu do kościoła, a na jego płycie nagrobnej umieszczono, zamiast nazwiska, łacińskie sentencje o strachu przed potępieniem i Sądem Ostatecznym. Zgodnie ze swoim życzeniem został pochowany w białym habicie kamedułów.
Portret epitafijny Mikołaja Wolskiego, którego autorem jest ojciec Wenanty Subiaco, malarz zakonny, umieszczony jest przy wejściu do kościoła.
Źródło: Wikipedia
 Zamki z tym hasłem