Mieszko II Lambert żył: 990-1034 panował: 1025-1034
Syn Bolesława Chrobrego i Emnildy. Kolejny, po B.Ch., król polski, koronowany tak jak ojciec w 1025 roku, po jego śmierci. Przez wieki był oceniany jako władca, który doprowadził Polskę do katastrofy. Dziś rozważa się pogląd, że Mieszko zapłacił rachunek za wielki rozmach polityki ojca. Polska była osłabiona przez wieloletnie wojny, wyczerpana wielkimi inwestycjami obronnymi, prowadzonymi już od czasów Mieszka I, budową kosztownych kościołow i reprezentacyjnych budowli.
Mieszko II nie był pierworodnym synem B.Ch., ale od najmłodszych lat był przygotowywany do objęcia tronu po ojcu. Jego koronacja w 1025r. wywołała niezadowolenie cesarza Konrada II. W 1031 r. ruszył z wojskiem na Polskę. Ze wschodu zaatakował Polskę sprzymierzony z Niemcami Jarosław Mądry, a wewnątrz kraju wystąpili przeciw niemu przyrodni bracia, Bezprym i Otton. Uciekł do Czech, gdzie został uwięziony i wykastrowany. Rządy w kraju objął Bezprym, który zrezygnował z tronu królewskiego i odesłał cesarzowi koronę, za pośrednictwem żony Mieszka II Rychezy. Mieszko II wrócił do kraju przed upływem jednego roku po śmierci Bezpryma.
Mieszko II Lambert poślubił Rychezę w 1013 r. Jego żona była siostrzenicą cesarza Ottona III. Z tego związku narodził się Kazimierz w przyszłości Odnowiciel.
 Zamki z tym hasłem