Polskie zamki
Aktualizacja 2017-11-14
Użytkownik:

Hasło:

Loguj automatycznie

Załóż konto
blank
blank

Zamek w Drzewicy

  

Legendy
blankWycieczki (Musisz być zalogowany/a)blanktlo


Drzewica
Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i Innych Krajów Słowiańskich, Warszawa 1880


dawniej miasto nad rzeką Drzewiczką w pow. opoczyńskim, przy dawnym trakcie warszawsko-krakowskim położone; obecnie stacya pocztowa drogi piotrkowsko-radomskiej, od Piotrkowa mil 9, od Radomia mil 7, od Warszawy mil 14 oddalona. Domów 77, mk. kat. 488, żydów 702, gmina i sąd gminny w miejscu. Gniazdo rodziny Drzewickich hb. Ciołek, w których ręku było aż do początku XVIII w. W tym czasie nabył je po bezdzietnie zmarłym Hieronimie Drzewickim wojewodzie lubelskim, od siostry tegoż Konstan-cyi Sołtykowej, Fabian Szaniawski łowczy w. lit. Od Szaniawskich przeszło 1806 roku dziedzictwem do hr, Reiskich, w których posiadaniu do dziś dnia zostaje. Miasteczko zniszczone, upadłe w skutek ogólnych klęsk krajowych, podniósł i do kwitnącego stanu, doprowadził Filip Szaniawski, star. bolesławski, syn Fabiana. Założył koło r. 1760 jeden z pierwszych w kraju ulepszony wielki piec, do którego rudę sprowadzano z kopalni we wsi Rozwadach o 9 wiorst oddalonej. Fabryki (wielki piec, odlewnia i fryszerka), o pół wiorsty na zachód w górę rzeki od miasteczka leżące, nad stawem 150 mórg rozległym, wypuszczone w melioracyjną dzierżawę braciom Ewans, przeszły drogą procesu na ich własność, a teraz należą do firmy Lilpop, Rau, Lowenstein i sp. Z słynnych w przeszłym wieku warsztatów i fabryk wyrobów pasamoniczych śladu najmniejszego nie ma. Kościół paraf, pod wezwaniem św. Łukasza ew., erygowany prawdopodobnie w końcu XIII w. (gdyż już 1324 r. pleban zamienia "dawno" przynależne dziesięciny z odległych bardzo wsi, na dziesięciny z bliżej leżących) a odnowiony lub wykończony dopiero 1462 r. przez braci Mikołaja kustosza sandomierskiego i Jana proboszcza waraz. Drzewickich, na których prośbę niedawno przedtem i wieś dotychczasowa na miasto o prawie magdeburskiem i o trzech jarmarkach zamienioną została. W kościele tym złożona jest czaszka św. Jana Złotoustego, sprowadzona z Rzymu przez prymasa Macieja Drzewickiego; podobno dawniej umieszczoną była w złotej puszce, którą Szwedzi zrabowali; dziś jest oprawiona w głowie srebrnej, na której postumencie wyryte litery A. D. i herby Ciołek, Gozdawa, Zaremba, Topór. Zasługują na uwagę dwa pomniki grobowe Drzewickich z końca XVI w. i spółczesny portret kardynała Bern. Maciejowskiego. Par. D. dekan. opoczyńskiego liczy dusz 2408. Istniał tu dawniej drugi kościółek św. Stanisława a przy nim klasztor bernardynek, po prawej stronie rzeki, przy wjeździe do miasta; po pożarze w połowie zeszłego wieku pozostał z niego tylko kamień grobowy fundatorki Anny de Bąkowiec Drzewieckiej, w. XVII. Zakonnicom oddał wtedy dziedzic Szaniawski dawny zamek. Ten znów wraz z pałacem spalił się r. 1814. Z pałacu nie zostało śladu a o dawnej wspaniałości zamku i świetności jego dziedziców świadczą dobrze dotychczas zachowane ruiny. Badowany w początkach XIV w., w czworobok z kamienia i cegły, z wyłożonemi pięknym i rzeźbionym ciosem drzwiami i oknami, z czterema skośnie na rogach czworoboku wieżami, z których trzy czworościenne (przez jedne północno-wschodnią idzie brama wjazdowa) a czwarta w trzeciej części ośmiościenna, z bardzo delikatnie i ozdobnie wyrobionemi ścianami szęzytowemi, z trzech stron dach zasłania-jącemi, na wyspie otoczonej kanałem poprowadzonym od tuż płynącej rzeki, mógł przed wydoskonaleniem sztuki wojennej za silną fortecę być uważanym. We wschodniej części gmachu mieściła się wielka kaplica, na której okrągłych łukach są jeszcze ślady niezłych fresk.

Serwis wykorzystuje technologię cookie w celu uprzyjemnienia użytkowania.